2. Κυβέρνηση Μητσοτάκη Αντίδραση με φτηνά κόλπα Εκτύπωση
Συντάχθηκε απο τον/την Ergatiki Dimokratia   
Κυριακή, 17 Νοέμβριος 2019 17:20

Κυβέρνηση Μητσοτάκη

Αντίδραση με φτηνά κόλπα

Μέσα στο διεθνές ταραχώδες περιβάλλον κρίσης και αναταραχής, η νέα νεοδημοκρατική κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη, ευνοημένη από την αγανάκτηση και απογοήτευση που σκόρπισαν οι ψεύτικες υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, μ’ ένα σκληρό ταξικό πρόγραμμα εξυπηρέτησης της κεφαλαιοκρατίας και άγριους αντεργατικούς και αντιλαϊκούς προσανατολισμούς.

Με το χαζοχαρούμενο σύνθημα «επιστροφή στην κανονικότητα», και με φτηνά κόλπα του πολιτικού μάρκετινγκ προσπαθεί να σκεπάσει την αδυναμία της και την μεγάλη δυσκολία της για τους ολοφάνερους πραγματικούς σκοπούς της, σκορπώντας ασαφείς απατηλές υποσχέσεις και ανυλοποίητες παροχές. Με την εξάντληση, όμως, των πρώτων 100 ημερών της, οι υποσχέσεις και οι παροχές που αφορούσαν τους εργαζόμενους και τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας άρχισαν να θαμπώνουν και να χάνονται στο αχανές διάστημα του «αν» και «όταν». Ενώ, όσες αφορούν τον «επιχειρηματικό κόσμο», προχωρούν άμεσα και απλόχερα, χαρίζοντάς του νέους αντεργατικούς νόμους, λιγότερους φόρους, ευνοϊκότερους όρους κερδοφορίας. Ρίχνοντας τον έτσι κι αλλιώς διάφανο φερετζέ των λαϊκών ψευτο – υποσχέσεων, μετά την αντιδραστική κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, έχει ήδη προχωρήσει στον νέο «αναπτυξιακό» νόμο που χαλκεύει το εργατικό δικαίωμα της απεργίας και, με το κόλπο της ηλεκτρονικής ψήφου, επιχειρεί να διαλύσει το δικαίωμα των εργατικών Γενικών Συνελε'υσεων. Κι έχουν πάρει σειρά, η υπονόμευση της δημόσιας παιδείας, η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και άλλων δημόσιων οργανισμών, νέοι αντιλαϊκοί φόροι, η διάλυση των επικουρικών συντάξεων και η παράδοσή τους στα νύχια του τραπεζικού και ασφαλιστικού κεφαλαίου κλπ, κλπ.

Τα παραπλανητικά κόλπα της νεοδημοκρατικής κυβέρνησης δεν μπορούν να έχουν πολύ ζωή. Τα συντρίβει και η ίδια η πολιτική της. Που, για να εξασφαλίσει την καπιταλιστική κερδοφορία και τα κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα υποχρεώνεται όλο και περισσότερο να επιτίθεται στα εναπομείναντα δικαιώματα, τα εισοδήματα και τα γενικότερα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, να δίνει όλο και σκληρότερα χτυπήματα στο βιοτικό επίπεδο των εκμεταλλευομένων.

Παρά την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία της, η νεοδημοκρατική κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη είναι κοινωνικά αδύναμη. Και η μεγάλη σύγχυση διακρίνει την τετράμηνη θητεία της δεν είναι παρά εκδήλωση της αδυναμίας αυτής. Που ενισχύεται από την αντιφατικότητα της σύνθεσής της, την εμφανή ασάφεια των κυβερνητικών προσανατολισμών της και κυρίως από τις βαθιές αντιθέσεις που διαπερνούν το κόμμα της. Αντιθέσεις που έχουν ήδη εκδηλωθεί σε αρκετές περιπτώσεις και αναμένεται να πάρουν πρώτη συγκρουσιακή μορφή στο θέμα της επιλογής και της εκλογής του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η ελπίδα της ότι η μεγάλη και αμέριστη βοήθεια των τηλεοπτικών καναλιών και του φιλικού της τύπου θα της επιτρέψει να σκεπάσει την αληθινή κατάσταση και να καλλιεργήσει την εντύπωση ενός «καλού κλίματος» με κούφιες διαβεβαιώσεις του τύπου «όλα πάνε καλά» και «θα πάνε ακόμα καλύτερα», δεν είναι παρά αυταπάτη που θα συνθλίβεται πάνω στηνΜέσα στο διεθνές ταραχώδες περιβάλλον κρίσης και αναταραχής, η νέα νεοδημοκρατική κυβέρνηση  του Κυρ. Μητσοτάκη, ευνοημένη από την αγανάκτηση και απογοήτευση που σκόρπισαν οι ψεύτικες υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας,  μ’  ένα σκληρό ταξικό πρόγραμμα εξυπηρέτησης της κεφαλαιοκρατίας και άγριους αντεργατικούς και αντιλαϊκούς προσανατολισμούς.

Με το χαζοχαρούμενο σύνθημα «επιστροφή στην κανονικότητα», και με φτηνά κόλπα του πολιτικού μάρκετινγκ προσπαθεί να σκεπάσει την αδυναμία της και την μεγάλη δυσκολία της  για τους ολοφάνερους πραγματικούς σκοπούς της, σκορπώντας ασαφείς απατηλές υποσχέσεις και ανυλοποίητες παροχές. Με την εξάντληση, όμως, των πρώτων  100 ημερών της, οι υποσχέσεις και οι παροχές που αφορούσαν τους εργαζόμενους και τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας άρχισαν να θαμπώνουν και να χάνονται στο αχανές διάστημα του «αν» και «όταν».  Ενώ, όσες αφορούν  τον «επιχειρηματικό κόσμο», προχωρούν άμεσα και απλόχερα, χαρίζοντάς του νέους αντεργατικούς νόμους, λιγότερους φόρους, ευνοϊκότερους όρους κερδοφορίας. Ρίχνοντας τον έτσι κι αλλιώς διάφανο φερετζέ των λαϊκών ψευτο – υποσχέσεων, μετά την  αντιδραστική κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου,  έχει ήδη προχωρήσει στον νέο «αναπτυξιακό» νόμο που χαλκεύει το εργατικό δικαίωμα της απεργίας και, με το κόλπο της ηλεκτρονικής ψήφου,  επιχειρεί να διαλύσει το δικαίωμα των εργατικών Γενικών Συνελεύσεων.  Κι έχουν πάρει σειρά,  η υπονόμευση της δημόσιας παιδείας και υγείας, η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και άλλων δημόσιων οργανισμών, νέοι αντιλαϊκοί φόροι, η διάλυση των επικουρικών συντάξεων και η παράδοσή τους στα νύχια του τραπεζικού και ασφαλιστικού κεφαλαίου κλπ, κλπ.

Τα παραπλανητικά κόλπα της νεοδημοκρατικής κυβέρνησης δεν μπορούν να έχουν πολύ ζωή. Τα συντρίβει και η ίδια η πολιτική της. Που, για να εξασφαλίσει την καπιταλιστική κερδοφορία και τα κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα υποχρεώνεται όλο και περισσότερο να επιτίθεται στα εναπομείναντα δικαιώματα, τα εισοδήματα και τα γενικότερα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, να δίνει όλο και σκληρότερα χτυπήματα  στο βιοτικό επίπεδο των εκμεταλλευομένων.

Παρά την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία της, η νεοδημοκρατική κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη είναι κοινωνικά αδύναμη. Και η μεγάλη σύγχυση που διακρίνει την τετράμηνη θητεία της  δεν είναι παρά εκδήλωση αυτής της αδυναμίας. Που ενισχύεται από την αντιφατικότητα της σύνθεσής της, την εμφανή ασάφεια των κυβερνητικών προσανατολισμών της και κυρίως από τις βαθιές αντιθέσεις που διαπερνούν το κόμμα της. Αντιθέσεις που έχουν  ήδη εκδηλωθεί σε αρκετές περιπτώσεις και αναμένεται να πάρουν πρώτη συγκρουσιακή μορφή στο θέμα της επιλογής και της εκλογής του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η ελπίδα της ότι η μεγάλη και αμέριστη βοήθεια των τηλεοπτικών καναλιών και του φιλικού της τύπου θα της επιτρέψει να σκεπάσει την αληθινή κατάσταση και να καλλιεργήσει την εντύπωση ενός «καλού κλίματος» με κούφιες διαβεβαιώσεις του τύπου «όλα πάνε καλά» και «θα πάνε ακόμα καλύτερα», δεν είναι παρά αυταπάτη που θα συνθλίβεται πάνω στην πραγματικότητα της κρίσης.  Το αποδεικνύουν τα μηνύματα που ήδη εκπέμπονται, ακόμη κι από υποστηρικτές αυτού του κίβδηλου «καλού κλίματος» στην αγορά. «Η βελτίωση του κλίματος δεν γέμισε τα ταμεία των εμπόρων» που μήνυσε με συνέντευξή, ο Αντιπρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΕΕ, Ν. Κογιουμτσής, , διαμαρτυρόμενος ότι στα μαγαζιά δεν μπαίνουν καταναλωτές γιατί δεν τους φτάνουν τα χρήματα.

Η πραγματική κατάσταση δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από απατηλά κόλπα. Αντί για την πολυδιαφημιζόμενη «ανάπτυξη», στην οποία «επενδύει», τα στοιχεία δείχνουν ότι ο ελληνικός καπιταλισμός, ακολουθώντας τον παγκόσμιο, μπαίνει σε φάση νέας βαθιάς ύφεσης, χωρίς να μπορέσει να λύσει κανένα από τα σοβαρά προβλήματά του ή να αποκομίσει κάποιο ουσιαστικό όφελος από την προηγούμενη ισχνή και αναιμική «ανάκαμψη». Σύμφωνα με το «Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ» (Νο 1 Οκτώβρη 2019) στις τελευταίες οικονομικές εξελίξεις εκδηλώνεται «η επιβράδυνση των πάγιων επενδύσεων παγίου κεφαλαίου, των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών και της κατανάλωσης των νοικοκυριών». «Η ανάπτυξη του β’ τριμήνου 2019 (1,9%) ήταν χαμηλότερη των κυβερνητικών προβλέψεων (2,3%) ενώ του α’ εξαμήνου (1,5%) ήταν χαμηλότερη του «προγράμματος σταθερότητας» (2%) όσο και έναντι του α’ και β’ εξαμήνου 2018 (2,1% και 1,8% αντίστοιχα), καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «η ανάπτυξη του α’ εξαμήνου 2019 είναι στατιστικά και ποιοτικά προβληματική».

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 10 Ιανουάριος 2020 15:31