Home Πολιτική ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΣΗΜΕΡΑ

Προτείνουμε να διαβάστε...


Οι βάσεις του διαλεχτικού και ιστορικού υλισμού

Από τον πρόλογο στην "Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας (1859)

 



Ν. Λένιν

Για την

Αστική "Δημοκρατία" και

την Εργατική Δημοκρατία

*  *  *

Ο Αριστερισμός

Παιδική Αρρώστια

του Κομμουνισμού

Κεφ. ΙΙ - ΙΙΙ - IV

Κεφ. ΙΧ (Αποσπ.)


Λ. Τρότσκι

Τι είναι η Διαρκής Επανάσταση;

Βασικές Αρχές

* * *

Σταλινισμός και Μπολσεβικισμός

Ολόκληρη η σπουδαία μπροσούρα του Λ. Τρότσκι

* * *

Τι είναι Εθνικοσοσιαλισμός;

του Λ. Τρότσκι (1933)

* * *

"Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο

Ενάντια στο φασισμό"

του Λ. Τρότσκι (1931)

* * *

"Ο ιστορικός ρόλος

του φασισμού

είναι να συντρίβει

την εργατική τάξη..."

Λ.Τρότσκι

* * *

Ομιλία του Λ. Τρότσκι

για την Ρώσικη

Οκτωβριανή Επανάσταση 1917

(Κοπεγχάγη 27/11/1932)

* * *

Ιστορία της Ρώσικης Επανάστασης

Πρόλογος Α΄ Τόμου

Εισαγωγή Β΄ Τόμου


 

Π. Πουλιόπουλος

Τα Λαϊκά Μέτωπα και η Προλεταριακή πολιτική (Ιούν.1937)

*  *  *

"Χτυπάμε μαζί προχωράμε χωριστά"

*  *  *

Η Οργάνωση του Κινήματος των ανέργων (Δεκ. 1931)

*  *  *

Γιια την Διαρκή Επανάσταση (Από το "Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;" (1934))

*  *  *

"Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;"

Ολόκληρο το βιβλίο σε PDF


*  *  *

Τρότσκι: Ένας μεγάλος θεωρητικός του μαρξισμού (πρωτοδημ/νο 21/8/1941)

*  *  *

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (1931)

*  *  *

ΒΑΣΙΛΕΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ (1935)

*  *  *

ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ "ΥΠΟΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ"

ΜΑΡΞΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ - Α΄ Μέρος


Για την Κυβέρνηση Εργατών και φτωχών αγροτών

Κείμενα του Λ. Τρότσκι και του Π. Πουλιόπουλου

Κείμενο - Πρόλογος της "Εργατικής Δημοκρατίας


Για το επαναστατικό πρόγραμμα της εργατικής εξουσίας

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

της Σ.Ε. της Ε.Δ.

 

Ν. Λένιν
Το πρόγραμμα του μπολσεβίκικου κόμματος (1917)

 

Π. Πουλιόπουλος

Τι θα κάνουν οι κομμουνιστές όταν πάρουν την εξουσία στην Ελλάδα (1934)

 

Λ. Τρότσκι

Το Μεταβαικό πρόγραμμα της 4ης Διεθνούς (1939)



Συνεχίζουμε τον αγώνα μας:

  • Για την εργατοδημοκρατική επαναστατική ανασύνταξη του εργατικού μας κινήματος
  • Για το Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο Ταξικής Πάλης
  • Για την συγκρότηση της αναγκαίας επαναστατικής μαρξιστικής οργάνωσης της προλεταριακής πρωτοπορίας.
  • Για την συντριβή του Μαύρου Μετώπου της ντόπιας και της ξένης κεφαλαιοκρατικής ολιγαρχίας.
  • Για την διαγραφή ολόκληρου του δημόσιου χρέους. Για την διάλυση της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας που έχει τον ψεύτικο τίτλο της «Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για την κοινωνικοποίηση, χωρίς καμιά αποζημίωση, όλων των τραπεζών και όλων των μεγάλων παραγωγικών μονάδων. Για τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας κάτω από την διεύθυνση των εργατικών συμβουλίων.
  • Για την εγκαθίδρυση επαναστατικής κυβέρνησης εργατών και φτωχών αγροτών.
  • Για την νίκη του σοσιαλισμού και της εργατικής δημοκρατίας, την εξουσία των εργατικών συμβουλίων.
  • Για τις Σοσιαλιστικές Ενωμένες Πολιτείες ολόκληρης της Ευρώπης.

Εισαγωγή χρηστών/μελών ΕΔ



ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΣΗΜΕΡΑ PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Ergatiki Dimokratia   
Τετάρτη, 28 Νοέμβριος 2018 17:02

 

ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΗΜΕΡΑ

Το μακεδονικό ζήτημα και οι σκληροί απελευθερωτικοί αγώνες της μακεδονικής εθνότητας, οι εξοντωτικές διώξεις, απαγορεύσεις και εξανδραποδισμοί που εξαπολύθηκαν ανελέητα εναντίον της από τις  κυρίαρχες καπιταλιστικές τάξεις των 3 χωρών στις οποίες μοιράστηκε η Μακεδονία (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία), χάραξαν βαθιά την Βαλκανική ιστορία, σηματοδότησαν ανεξίτηλα τις άγριες εθνικές καπιταλιστικές αντιθέσεις και τις ιμπεριαλιστικές βλέψεις και διαπότισαν διαχρονικά όλους τους αγώνες των εργατών και των φτωχών αγροτών των Βαλκανίων.

Σημαντικό ρόλο στην αρνητική εξέλιξη του μακεδονικού ζητήματος διαδραμάτισε και  η τυχοδιωκτική πολιτική της σταλινικής ηγεσίας που άρχισε να εγκαθιδρύεται από το 1924 μέσα στα Κομμουνιστικά κόμματα και την Κομμουνιστική Διεθνή. Πρώτα με τυχοδιωκτικά συνθήματα που δεν ανταποκρίνονταν στις αντικειμενικές συνθήκες των Βαλκανίων γενικά και της Ελλάδας ειδικότερα προκαλώντας τεράστιες καταστροφές στο ελληνικό και  σε όλο το βαλκανικό εργατικό κίνημα. Μετά (1932) με την θέση ότι «δεν υπάρχει μακεδονική εθνότητα», η σταλινική γραφειοκρατική ομάδα που άλωσε το ΚΚΕ, βοήθησε στην συνθλιβή των διεκδικήσεων της μακεδονικής εθνότητας, εκθέτοντας βαθιά τις διεθνιστικές κομμουνιστικές ιδέες.

Μετά τον 2ο ιμπεριαλιστικό πόλεμο και με την ανατροπή του καπιταλισμού στην Βουλγαρία και την  Σερβία και κυρίως με την ίδρυση ξεχωριστού κράτους της Μακεδονίας μέσα στα πλαίσια της αντικαπιταλιστικής  Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας, το μακεδονικό ζήτημα μπήκε σε μια περίοδο «ύφεσης», συνεχίζοντας να λυσσομανά  μόνο στα μυαλά του ελληνικού εθνικισμού που, αδυνατώντας να αντιμετωπίσει τη νέα κατάσταση των Βαλκανίων, αποδέχτηκε, φανερά τουλάχιστον, το νέο κρατικό status της Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας, και περιορίστηκε από τα πράγματα στην συνέχιση της εξοντωτικής δραστηριότητας για τον αφανισμό και τη «συγχώνευση» των μακεδόνων της δικής του επικράτειας .

Με την διάλυση όμως της Γιουγκοσλαβίας, το Μακεδονικό (μαζί με όλα τα άλλα προβλήματα των εθνοτήτων) ξεπήδησε ξανά και ορμητικά στην επιφάνεια, επαναφέροντας τα Βαλκάνια σε μια νέα πιο εκτεταμένη αναταραχή. Μόνο που τώρα το παλιό ζήτημα της μακεδονικής εθνότητας εμφανίζεται με νέο πρόσωπο, μ’  ένα κράτος χωριστό που επικαλείται την αντιπροσώπευσή της. Ένα νέο κράτος της Μακεδονίας, που αν και συνέχεια του γιουγκοσλαβικού κρατιδίου, έξω από τα ομοσπονδιακά σύνορά του βάρυνε με καινούριο τρόπο  πάνω στις βαλκανικές σχέσεις. Παρά την μεγάλη εσωτερική του αστάθεια, τις σκληρές διαμάχες μεταξύ των εθνοτήτων που το συναποτελούν, τις αλληλοσυγκρουόμενες αβεβαιότητες της ιστορικής του προέλευσης ανάμεσα σε «σλαβομακεδόνες» ή απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου και με μια σειρά ακόμα χαρακτηρισμών σύγχυσης που το συνοδεύουν , η ανεξάρτητη παρουσία με ξεχωριστά σύνορα αυτού του νέου κράτους της Μακεδονίας επανέφερε δυναμικά και αποσταθεροποιητικά στην πραγματικότητα των Βαλκανίων, μετά από μια 40ετή βαθιά ύπνωσή του, το Μακεδονικό ζήτημα μαζί με τα πάθη και τους πόθους της μακεδονικής εθνότητας.  Διαψεύδοντας παταγωδώς όσους είχαν πιστέψει στους ανιστόρητους και αδαείς ισχυρισμούς ότι το Μακεδονικό και «η μακεδονική εθνότητα δεν υπήρξε ποτέ» ή «έπαψε πια να υπάρχει».

Μετά απ’ αυτό και σε συνδυασμό  με την κατάρρευση των εκφυλισμένων εργατικών κρατών της Ανατολικής Ευρώπης, οι ληστρικές ιμπεριαλιστικές διαθέσεις  που γέννησε ο εγκληματικός ιμπεριαλιστικός πόλεμος διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, αναζωπύρωσαν με καινούρια ορμή τους  τοπικούς εθνικισμούς της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και της Σερβίας, και αφηνιασμένοι ξανακαβαλίκεψαν τα πολεμικά τους  ατιά και ξεχύθηκαν προς νέα κατασπάραξη της  Μακεδονίας.

Στην Ελλάδα, με τα ιμπεριαλιστικά σάλια της άρχουσας τάξης να ξεχειλίζουν αφρισμένα άρχισαν να δίνουν και να παίρνουν τα διάφορα ιμπεριαλιστικά νέα καταχτητικά σχέδια. Κάποιοι πρότειναν να καταχτήσουν το νέο αδύναμο κράτος οικονομικά, με επενδύσεις (πράγμα που έγινε σε μεγάλη έκταση). Άλλοι είπαν να διεκδικήσουν σαν δικό τους με το δικαίωμα που τους δίνει η «ιδιοκτησία» της αρχαίας Μακεδονίας. Μερικοί απ’ αυτούς πρότειναν ακόμα και την κατάκτησή του με τα όπλα.

Όλοι μαζί όμως επικεντρώνουν το επίσημο ενδιαφέρον τους στην πρωτοφανή στα παγκόσμια χρονικά απαίτησή για την διεθνή απαγόρευση στο νέο κράτος να έχει στο όνομα την λέξη «Μακεδονία».

Στην ουσία, πίσω απ’ αυτό κρύβουν τους ομολογημένους και ανομολόγητους πραγματικούς σκοπούς  και φόβους τους. Πίσω από το ζήτημα της ονοματολογίας του νέου μακεδονικού κράτους, λοιπόν, δεν είναι οπωσδήποτε τα αστεία επιχειρήματα της αμφιλεγόμενης αρχαίας μακεδονικής κληρονομιάς και ιστορίας. Είναι οι ίδιες οι ιμπεριαλιστικές προσδοκίες πάνω στις οποίες πάντα επένδυε η ελληνική άρχουσα τάξη στο ζήτημα του Μακεδονικού και κυρίως ο πανικός μην τυχόν και η ύπαρξη ανεξάρτητου κράτους της Μακεδονίας προκαλέσει κάποια στιγμή την αναβίωση του «κλεισμένου» υποτίθεται ζητήματος της εξανδραποδισμένης μακεδονικής εθνότητας , επαναφέροντας τους σκεπασμένους με χίλιους δυο βίαιους τρόπους  υποβόσκοντες πόθους και διεκδικήσεις της μακεδονικής εθνότητας στο εσωτερικό της χώρας .

Μπροστά σ’ αυτό το παλιό πρόβλημα, με τις νέες σημερινές μορφές που έχει, ποια πρέπει να είναι η στάση των κομμουνιστών;  Πως θα μπει οριστικός φραγμός στους αστικούς εθνικισμούς και τις ιμπεριαλιστικές βλέψεις της κάθε κυρίαρχης αστικής τάξης, που μέσα στην δίνη της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης απειλεί να σύρει σε άγριες αλληλοσφαγές την εργατική τάξη  και τους λαούς των Βαλκανίων;

Η δική μας άποψη είναι ότι αυτή η στάση πρέπει να καθορίζεται από τις βασικές αρχές που διέπουν τις μαρξιστικές λενινιστικές επαναστατικές αντιλήψεις όπως, με την καθοδήγηση του Λένιν και του Τρότσκι, διατυπώθηκαν και οριστικοποιήθηκαν στα 4 πρώτα συνέδρια της Κομμουνιστικής Διεθνούς για το κάθε «εθνικό» ζήτημα μέσα στις συνθήκες της ιμπεριαλιστικής παρακμής και σήμερα είναι περισσότερο επίκαιρες από ποτέ άλλοτε.

Αυτές τις θέσεις που με κάθε συνέπεια και ανυποχώρητα υποστήριζε σε όλη του την ζωή, ακόμα κι όταν απειλούνταν με εκτέλεση, ο προλεταριακός επαναστάτης διεθνιστής κομμουνιστής ηγέτης Παντελής Πουλιόπουλος, ο πρώτος γραμματέας του ΚΚΕ (1924-1926). Που ιδιαίτερα  για το μακεδονικό ζήτημα, τις συμπύκνωσε στο τελευταίο του άρθρο «Εθνικό Ζήτημα και Κομμουνιστές - ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ» (Ακροναυπλία, Μάης 1940) ως εξής:

«1. Όποιος αρνείται την ύπαρξη, αλύτου ως τώρα, ενός εθνικού μακεδονικού ζητήματος στην ελληνική, βουλγαρική, σερβική Μακεδονία είναι δίχως άλλο λακές της μπουρζουαζίας.

2. Όποιος αρνείται το ιστορικό απελευθερωτικό κίνημα των μακεδόνων, αυτός ή είναι αμαθής και τότε πρέπει να μάθει την ιστορία του κινήματος αυτού και των εθνικών του ηρώων ή είναι πάλι λακές μιας από τις τρεις καταπιέζουσες μπουρζουαζίες.

3. Το κίνημα αυτό έχει πνιγεί ως τώρα στο αίμα και στην προδοσία ή έχει πάθει μια καταστρεφτική για τα συμφέροντα των μακεδόνων εργατών και χωρικών εκμετάλλευση από τη (βουλγαρική ιδίως) βαλκανική μπουρζουαζία.

4. Το κίνημα αυτό μπορεί να ξαναβρεί μια νέα ανάπτυξη κάτω από ευνοϊκές νέες ιστορικές συνθήκες -ιστορικές, οικονομικές (εκμετάλλευση άγρια των εργαζομένων μακεδονικών μαζών από τις καταχτητικές εθνικές μπουρζουαζίες, ζητήματα αγροτικής ιδιοκτησίας κλπ.), πολιτικές (εσωτερικές κρίσεις στα βαλκανικά κράτη, πόλεμος) και πολιτιστικές συνθήκες.

5. Όποιος αρνείται αυτή τη δυνατότητα είναι τυφλός ή εθελοτυφλεί, αν δεν είναι λακές των εθνικιστών εξανδραποδιστών του πολυπαθούς μακεδονικού λαού.

6. Οι κομμουνιστές δεν αναλαμβάνουν να «δημιουργήσουν» εθνικά κινήματα εκεί όπου τέτοια δεν υπάρχουν, έργο χιμαιρικό. Υποστηρίζουν τέτοια κινήματα όπου εκδηλώνονται.

7. Οι κομμουνιστές μπροστά σ’ ένα νικημένο ή προδομένο εθνικο-απελευθερωτικό κίνημα ή μπροστά σε εξεθνιστικές, εξανδραποδιστικές ενέργειες της εθνικής τους μπουρζουαζίας δεν κλείνουν τα μάτια και δεν γίνονται λάτρεις του «τετελεσμένου γεγονότος». Δεν θ’ αρνηθούνε την πραγματικότητα της εθνικής καταπίεσης μιας εθνότητας και τον πόθο της (που υπάρχει στην καρδιά και στο μυαλό κάθε μακεδόνα εργαζομένου) ν’ αποτινάξει μια μέρα τον εθνικό ζυγό. Οι κομμουνιστές κάνουν δικούς τους τους απελευθερωτικούς αυτούς πόθους του μακεδονικού λαού και διακηρύττουν δυνατά από τώρα το δικαίωμά του να αυτοδιατεθεί μέχρι και του κρατικού αποχωρισμού του, αν τέτοια είναι η θέλησή του. Υπερασπίζουν κάθε μέρα κάθε άμεση εθνική του διεκδίκηση, οικονομική, πολιτική, πολιτιστική, και έτσι ετοιμάζουν από τώρα την αυριανή επαναστατική συμμαχία του κοινωνικού επαναστατικού κινήματος του προλεταριάτου με το εθνικό επαναστατικό κίνημα των μακεδόνων κατά του κοινού εχθρού της βαλκανικής μπουρζουαζίας.»

Και διακήρυττε πάντα, δυνατά και ασταμάτητα: « 1) «Αυτοδιάθεση της μακεδονικής εθνότητας μέχρι και του αποχωρισμού της» (του κρατικού δηλαδή). 2) «Βαλκανική Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Σοβιετικών Δημοκρατιών». Αυτά πρέπει να είναι τα συνθήματά μας τα γενικά.»

 

Σήμερα, και με βάση την παραπάνω κατεύθυνση,  ενάντια στις τσιριμόνιες της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας για την ονοματολογία,  πρέπει, κάθε κομμουνιστής, κάθε αγωνιστής εργάτης και νεολαίος να υποστηρίξει  το δικαίωμα του νέου κράτος της Μακεδονίας  να χρησιμοποιεί όποιο όνομα θέλει και αποφασίζει ο λαός του. Χωρίς να σταματήσουμε ποτέ να υπερασπίζουμε τις ίδιες αρχές για τα δικαιώματα των άλλων εθνοτήτων που περιλαμβάνει στο εσωτερικό του, ενάντια στους περιορισμούς του εσωτερικού εθνικισμού της άρχουσας αστικής τάξης του.

Η ανυποχώρητη υπεράσπιση των δικαιωμάτων κάθε εθνότητας και η πάλη για τον κοινό προσανατολισμό της σοσιαλιστικής ανατροπής και της Βαλκανικής Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Σοβιετικών Δημοκρατιών παραμένει σήμερα ο μοναδικός δυνατός δρόμος που μπορεί να φράξει αποτελεσματικά στους εθνικισμούς των  αρχουσών τάξεων να ρίξουν ξανά τους λαούς τους στα πεδία των μαχών να αλληλοσκοτώνονται για τα «εθνικά» συμφέροντα των καπιταλιστών εκμεταλλευτών τους.

Νοέμβρης 2018

Σύνδεσμος Διεθνιστών

Κομμουνιστικών Ελλάδας

(Σ.Δ.Κ.Ε.)

 

Διαβάστε τα κείμενα του Παντελή Πουλιόπουλου για το "Μακεδονικό":

1. ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΛΙΚΒΙΝΤΑΡΙΣΜΟΣ- του Π.Π., 13/12/1927,

(«ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ» Αρ. Φ. 1, Γενάρης 1928, σελ. 17, Εκδόσεις ΟΥΤΟΠΙΑ)

Στάλθηκε, μόλις άρχισαν οι τελευταίες διώξεις για το Εθνικό (1927), για δημοσίευση και στο ‘Ριζοσπάστη», συνοδευόμενο με την επιστολή  που δίνεται μαζί με το άρθρο

 

2. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΙΙΙ  Για το εθνικό ζήτημα-του Π.Π.

«ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ» Αρ. Φ. 2, Φλεβάρης 1928, σελ.88, Εκδόσεις ΟΥΤΟΠΙΑ, )

 

3. ΕΘΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ – Για το Μακεδονικό-του Π.Π., Ακροναυπλία - Μάης 1940

Από τα «Τετράδια της Ακροναυπλίας», «Δελτίο του πυρήνα της ΕΟΚΔΕ, Ιούνη 1940»,(Σελ. 23-35) και

στο «ΑΡΘΡΑ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ Π.Π.» Σελ. 72-78, Εκδ. ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 28 Νοέμβριος 2018 18:13
 
 

Τελευταίο έντυπο φύλλο...

Κατεβάστε εδώ το τελευταίο έντυπο φύλλο της Εργατικής Δημοκρατίας σε PDF

Ειδικές εκδόσεις...

Συνδεδεμένοι...

Έχουμε 12 επισκέπτες συνδεδεμένους