Home Πολιτική 43 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Προτείνουμε να διαβάστε...


Οι βάσεις του διαλεχτικού και ιστορικού υλισμού

Από τον πρόλογο στην "Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας (1859)

 



Ν. Λένιν

Για την

Αστική "Δημοκρατία" και

την Εργατική Δημοκρατία

*  *  *

Ο Αριστερισμός

Παιδική Αρρώστια

του Κομμουνισμού

Κεφ. ΙΙ - ΙΙΙ - IV

Κεφ. ΙΧ (Αποσπ.)


Λ. Τρότσκι

Τι είναι η Διαρκής Επανάσταση;

Βασικές Αρχές

* * *

Σταλινισμός και Μπολσεβικισμός

Ολόκληρη η σπουδαία μπροσούρα του Λ. Τρότσκι

* * *

Τι είναι Εθνικοσοσιαλισμός;

του Λ. Τρότσκι (1933)

* * *

"Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο

Ενάντια στο φασισμό"

του Λ. Τρότσκι (1931)

* * *

"Ο ιστορικός ρόλος

του φασισμού

είναι να συντρίβει

την εργατική τάξη..."

Λ.Τρότσκι

* * *

Ομιλία του Λ. Τρότσκι

για την Ρώσικη

Οκτωβριανή Επανάσταση 1917

(Κοπεγχάγη 27/11/1932)

* * *

Ιστορία της Ρώσικης Επανάστασης

Πρόλογος Α΄ Τόμου

Εισαγωγή Β΄ Τόμου


 

Π. Πουλιόπουλος

Τα Λαϊκά Μέτωπα και η Προλεταριακή πολιτική (Ιούν.1937)

*  *  *

"Χτυπάμε μαζί προχωράμε χωριστά"

*  *  *

Η Οργάνωση του Κινήματος των ανέργων (Δεκ. 1931)

*  *  *

Γιια την Διαρκή Επανάσταση (Από το "Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;" (1934))

*  *  *

"Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;"

Ολόκληρο το βιβλίο σε PDF


*  *  *

Τρότσκι: Ένας μεγάλος θεωρητικός του μαρξισμού (πρωτοδημ/νο 21/8/1941)

*  *  *

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (1931)

*  *  *

ΒΑΣΙΛΕΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ (1935)

*  *  *

ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ "ΥΠΟΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ"

ΜΑΡΞΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ - Α΄ Μέρος


Για την Κυβέρνηση Εργατών και φτωχών αγροτών

Κείμενα του Λ. Τρότσκι και του Π. Πουλιόπουλου

Κείμενο - Πρόλογος της "Εργατικής Δημοκρατίας


Για το επαναστατικό πρόγραμμα της εργατικής εξουσίας

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

της Σ.Ε. της Ε.Δ.

 

Ν. Λένιν
Το πρόγραμμα του μπολσεβίκικου κόμματος (1917)

 

Π. Πουλιόπουλος

Τι θα κάνουν οι κομμουνιστές όταν πάρουν την εξουσία στην Ελλάδα (1934)

 

Λ. Τρότσκι

Το Μεταβαικό πρόγραμμα της 4ης Διεθνούς (1939)



Συνεχίζουμε τον αγώνα μας:

  • Για την εργατοδημοκρατική επαναστατική ανασύνταξη του εργατικού μας κινήματος
  • Για το Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο Ταξικής Πάλης
  • Για την συγκρότηση της αναγκαίας επαναστατικής μαρξιστικής οργάνωσης της προλεταριακής πρωτοπορίας.
  • Για την συντριβή του Μαύρου Μετώπου της ντόπιας και της ξένης κεφαλαιοκρατικής ολιγαρχίας.
  • Για την διαγραφή ολόκληρου του δημόσιου χρέους. Για την διάλυση της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας που έχει τον ψεύτικο τίτλο της «Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για την κοινωνικοποίηση, χωρίς καμιά αποζημίωση, όλων των τραπεζών και όλων των μεγάλων παραγωγικών μονάδων. Για τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας κάτω από την διεύθυνση των εργατικών συμβουλίων.
  • Για την εγκαθίδρυση επαναστατικής κυβέρνησης εργατών και φτωχών αγροτών.
  • Για την νίκη του σοσιαλισμού και της εργατικής δημοκρατίας, την εξουσία των εργατικών συμβουλίων.
  • Για τις Σοσιαλιστικές Ενωμένες Πολιτείες ολόκληρης της Ευρώπης.

Εισαγωγή χρηστών/μελών ΕΔ



43 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Ergatiki Dimokratia   
Τρίτη, 15 Νοέμβριος 2016 17:56

 

 

43 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ


Οι κοινωνικές αιτίες

που την γέννησαν

παραμένουν άσβεστες


Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο

Ταξικής Πάλης

ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου

 

1. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβρη του 1973, και το κεντρικό της σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» έκφρασε δυναμικά την βαθιά θέληση της εργατικής τάξης, της νεολαίας και του εκμεταλλευόμενου λαού όχι μόνο για την ανατροπή της λαομίσητης στρατοκρατικής δικτατορίας αλλά και για ολόκληρο το κοινωνικό καθεστώς εκμετάλλευσης και καταπίεσης που αντιπροσώπευε. Και μένει βαθιά χαραγμένη στην συνείδηση των εκμεταλλευομένων αποτελώντας ένα κεντρικό ορόσημο των κοινωνικών αγώνων, παρά τις συνειδητές και συστηματικές προσπάθειες του αστικού πολιτικού καθεστώτος να αλλοιώσει τον χαρακτήρα της και να την εκφυλίσει σε πανηγυριώτικο μνημόσυνο.

2. Στα σαραντατρία χρόνια που πέρασαν από τότε, τα βασικά κοινωνικά προβλήματα λαϊκής επιβίωσης που την πυροδότησαν, όχι μόνο παρέμειναν άλυτα αλλά έχουν αποκτήσει τεράστια έκταση και έντα-ση. Η φτώχεια, η ανεργία, οι στερήσεις και η εξαθλίωση αυξήθηκαν και απλώθηκαν, αφαιρώντας από την τεράστια πλειοψηφία των εργαζομένων και της νεολαίας τους απαραίτητους όρους για μια στοιχειώδη αξιοπρεπή ανθρώπινη ζωή.

Μετά την συντριβή της εφτάχρονης στρατιωτικής χούντας και κάτω  από τον μανδύα της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας πια, όλες οι κυβερνήσεις του κεφαλαιοκρατικού καθεστώτος που ακολούθησαν, «νεοδημοκρατικές» και «σοσιαλιστικές», με πολιτικές σκληρής λιτότητας, αντεργατικών, αντιλαϊκών μέτρων, αστυνομοκρατικής βίας και αξιοποιώντας τις υπηρεσίες του εργατοπατερικού συνδικαλιστικού μηχανισμού που οι ίδιες συντηρούν,  έκαναν ότι μπορούσαν να πάρουν πίσω τις παλιές και νέες  οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές κατακτήσεις που, με σκληρούς αγώνες, κατάφερνε να κερδίζει το εργατικό και λαϊκό κίνημα, φορτώνοντας όλα τα βάρη της κρίσης του σάπιου  καπιταλισμού στις πλάτες των εκμεταλλευομένων, για χάρη της κερδοφορίας του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου.

Η πραγματικότητα αυτή συνεχίστηκε και με την συγκυβέρνηση του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Που σε αγαστή συνεργασία με τα διευθυντήρια των αντιδραστικών ιμπεριαλιστικών μηχανισμών της «Ε.Ε.» και του ΔΝΤ και με γνώμονα τα συμφέροντα της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας,  έχει αναλάβει να κάνει ότι και οι προκάτοχοί της. Ενώ, μαζί με τον πλανητάρχη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, σπέρνει ολέθριες αυταπάτες για «σταθερότητα» και «ανάπτυξη», όταν, ολόκληρη η περιοχή, φλέγεται από την ιμπεριαλιστική πολεμική δράση και οι παγκόσμιοι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί απειλούν τον πλανήτη με γενική πολεμική ανάφλεξη.

3. Σήμερα η οικονομική και κοινωνική κατάσταση για τους εργάτες, την νεολαία και τους υπόλοιπους εκμεταλλευόμενους, έχει γίνει αφάνταστα πιο τραγική. Με τους μισθούς και τις συντάξεις να έχουν μειωθεί, τα τελευταία 5 χρόνια, στο μισό, με την «περιορισμένη απασχόληση» να απλώνεται ραγδαία, την ακρίβεια να κατατρώει τα τσακισμένα εργατικά εισοδήματα, την ανεργία να μαστίζει περισσότερους από ενάμισι εκατομμύριο, δύο στους τρεις νέους να μην μπορούν να βρουν δουλειά, εκατομμύρια εργαζόμενους να ζουν κάτω από τα επίσημα όρια της φτώχειας, με όλο και περισσότερους φόρους να μειώνουν το εργατικό εισόδημα, με τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα να δέχονται απανωτά πλήγματα που επιδιώκουν να μετατρέψουν τις συντάξεις σε «επιδόματα» και με ρυθμίσεις «εργασιακών σχέσεων» που μετατρέπουν τους εργάτες σε «απασχολήσιμους» χωρίς όρια απολύσεων και χωρίς δικαίωμα απεργιακής αντίστασης, έρμαια στις ανάγκες και τις διαθέσεις του κάθε εργοδότη κεφαλαιοκράτη και με αμέτρητα ακόμα νέα αντεργατικά μέτρα που απεργάζονται χωρίς σταματημό τα ντόπια και διεθνή καπιταλιστικά επιτελεία, οι συνθήκες που γέννησαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου αναπαράγονται καθημερινά σε πολύ πιο μεγάλη έκταση και ένταση.

4. Αυτή η χωρίς τέλος τρομακτική κυβερνητική και κεφαλαιοκρατική επίθεση, έχει ως βασικό «σύμμαχο» την πολυδιάσπαση του εργατικού κινήματος και, κυρίως, τον κυβερνητικό, κρατικό και εργοδοτικό γραφειοκρατικό συνδικαλιστικό μηχανισμό που ελέγχει τις οργανώσεις του. Παρά την τεράστια οργή και αγανάκτηση που διαπερνά όλη την εργατική τάξη και κάθε εκμεταλλευόμενο στρώμα, η  ανοργανωσιά και ο κατακερματισμός των εργατικών αγώνων που υπάρχει, γεννάει  απογοήτευση, εξατομίκευση και αίσθημα ανημποριάς, καθηλώνοντας την αγωνιστική διάθεση των εργατών και της νεολαί-ας.

5. Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, η αναγκαία και απαραίτητη ανάπτυξη της οργανωμένης αγωνιστικής εργατικής αντεπίθεσης ενάντια στην συντριπτική επίθεση του κεφαλαίου, περνά, πρωταρχικά, από την αντιμετώπιση αυτής της πολυδιάσπασης και του διαλυτικού κατακερματισμού. Περνά αναγκαστικά από την πάλη για την συγκρότηση του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου Πάλης όλων των εργατικών δυνάμεων. Για την αγωνιστική ταξική συσπείρωση όλων των εργατών  πάνω στα κοινά ταξικά συμφέροντα, την προστασία των κατακτήσεων που έχουν μείνει, την επανακατάκτηση των χαμένων μισθών, συντάξεων και λοιπών δικαιωμάτων που αφαιρέθηκαν, τις νέες αναγκαίες κατακτήσεις ενάντια στις συνέπειες της όλο και βαθύτερης καπιταλιστικής κρίσης, για την εξασφάλιση  μιας ανθρώπινης ζωής.

Κάθε εργαζόμενος, κάθε νεολαίος, κάθε πρωτοπόρος εργάτης, πρωτοστατώντας στον σχηματισμό Επιτροπών Εργατικής Συμμαχίας σε κάθε εργοστάσιο, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, μπορεί και πρέπει να συμβάλλει αποφασιστικά στην αναγκαία Ενιαία Ταξική Αγωνιστική Συμμαχία της εργατικής τάξης και όλων των οργανώσεών της.

6. Απέναντι σ’  αυτή την πραγματικότητα, η κομμουνιστική αριστερά (ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κλπ) έχει χρέος να εγκαταλείψει κάθε συμβιβαστικό «λαϊκομετωπικό» προσανατολισμό και πολιτικές κοινοβουλευτικής παραλυσίας και άμεσα να πρωτοστατήσει στην πάλη για το ΕΝΙΑΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ και την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.

 

Νοέμβρης 2016

Σ.Δ.Κ.Ε.

(Σύνδεσμος Διεθνιστών Κομμουνιστών Ελλάδας)

www.ergatikidimokratia.gr

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 

Η προκήρυξη σε pdf


Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 15 Νοέμβριος 2016 19:06
 
 

Τελευταίο έντυπο φύλλο...

Κατεβάστε εδώ το τελευταίο έντυπο φύλλο της Εργατικής Δημοκρατίας σε PDF

Ειδικές εκδόσεις...

Συνδεδεμένοι...

Έχουμε 9 επισκέπτες συνδεδεμένους