Home Εργατικό Κίνημα 36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ: Μια ακόμα εργατοπατερική παρασυναγωγή

Προτείνουμε να διαβάστε...


Οι βάσεις του διαλεχτικού και ιστορικού υλισμού

Από τον πρόλογο στην "Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας (1859)

 



Ν. Λένιν

Για την

Αστική "Δημοκρατία" και

την Εργατική Δημοκρατία

*  *  *

Ο Αριστερισμός

Παιδική Αρρώστια

του Κομμουνισμού

Κεφ. ΙΙ - ΙΙΙ - IV

Κεφ. ΙΧ (Αποσπ.)


Λ. Τρότσκι

Τι είναι η Διαρκής Επανάσταση;

Βασικές Αρχές

* * *

Σταλινισμός και Μπολσεβικισμός

Ολόκληρη η σπουδαία μπροσούρα του Λ. Τρότσκι

* * *

Τι είναι Εθνικοσοσιαλισμός;

του Λ. Τρότσκι (1933)

* * *

"Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο

Ενάντια στο φασισμό"

του Λ. Τρότσκι (1931)

* * *

"Ο ιστορικός ρόλος

του φασισμού

είναι να συντρίβει

την εργατική τάξη..."

Λ.Τρότσκι

* * *

Ομιλία του Λ. Τρότσκι

για την Ρώσικη

Οκτωβριανή Επανάσταση 1917

(Κοπεγχάγη 27/11/1932)

* * *

Ιστορία της Ρώσικης Επανάστασης

Πρόλογος Α΄ Τόμου

Εισαγωγή Β΄ Τόμου


 

Π. Πουλιόπουλος

Τα Λαϊκά Μέτωπα και η Προλεταριακή πολιτική (Ιούν.1937)

*  *  *

"Χτυπάμε μαζί προχωράμε χωριστά"

*  *  *

Η Οργάνωση του Κινήματος των ανέργων (Δεκ. 1931)

*  *  *

Γιια την Διαρκή Επανάσταση (Από το "Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;" (1934))

*  *  *

"Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;"

Ολόκληρο το βιβλίο σε PDF


*  *  *

Τρότσκι: Ένας μεγάλος θεωρητικός του μαρξισμού (πρωτοδημ/νο 21/8/1941)

*  *  *

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (1931)

*  *  *

ΒΑΣΙΛΕΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ (1935)

*  *  *

ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ "ΥΠΟΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ"

ΜΑΡΞΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ - Α΄ Μέρος


Για την Κυβέρνηση Εργατών και φτωχών αγροτών

Κείμενα του Λ. Τρότσκι και του Π. Πουλιόπουλου

Κείμενο - Πρόλογος της "Εργατικής Δημοκρατίας


Για το επαναστατικό πρόγραμμα της εργατικής εξουσίας

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

της Σ.Ε. της Ε.Δ.

 

Ν. Λένιν
Το πρόγραμμα του μπολσεβίκικου κόμματος (1917)

 

Π. Πουλιόπουλος

Τι θα κάνουν οι κομμουνιστές όταν πάρουν την εξουσία στην Ελλάδα (1934)

 

Λ. Τρότσκι

Το Μεταβαικό πρόγραμμα της 4ης Διεθνούς (1939)



Συνεχίζουμε τον αγώνα μας:

  • Για την εργατοδημοκρατική επαναστατική ανασύνταξη του εργατικού μας κινήματος
  • Για το Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο Ταξικής Πάλης
  • Για την συγκρότηση της αναγκαίας επαναστατικής μαρξιστικής οργάνωσης της προλεταριακής πρωτοπορίας.
  • Για την συντριβή του Μαύρου Μετώπου της ντόπιας και της ξένης κεφαλαιοκρατικής ολιγαρχίας.
  • Για την διαγραφή ολόκληρου του δημόσιου χρέους. Για την διάλυση της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας που έχει τον ψεύτικο τίτλο της «Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για την κοινωνικοποίηση, χωρίς καμιά αποζημίωση, όλων των τραπεζών και όλων των μεγάλων παραγωγικών μονάδων. Για τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας κάτω από την διεύθυνση των εργατικών συμβουλίων.
  • Για την εγκαθίδρυση επαναστατικής κυβέρνησης εργατών και φτωχών αγροτών.
  • Για την νίκη του σοσιαλισμού και της εργατικής δημοκρατίας, την εξουσία των εργατικών συμβουλίων.
  • Για τις Σοσιαλιστικές Ενωμένες Πολιτείες ολόκληρης της Ευρώπης.

Εισαγωγή χρηστών/μελών ΕΔ



36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ: Μια ακόμα εργατοπατερική παρασυναγωγή PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Ergatiki Dimokratia   
Δευτέρα, 18 Απρίλιος 2016 13:04

 

 

36ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΓΣΕΕ

Μία ακόμα εργατοπατερική

παρασυναγωγή

 

Στις 17, 18, 19 και 20 Μάρτη πραγματοποιήθηκε στην «μαγευτική» Ρόδο και στο πολυτελέστατο ξενοδοχείο «Rhodos Palace» το 36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ. Έτσι άνοιξε με τον καλύτερο τρόπο η νέα τουριστική περίοδος στο νησί των Ιπποτών αφού μεταξύ των άλλων φρόντισε το εκεί εργατικό κέντρο να ανοίξει τις διαδικασίες έναρξης του «συνεδρίου» με τραγούδια έντεχνης και παραδοσιακής μουσικής!!!

Κατά τα άλλα το γνωστό σενάριο επαναλήφθηκε για πολλοστή φορά. Η στημένη αυτή διαδικασία των εργατοπατερικών μηχανισμών «εξέλεξε» νέα ηγεσία η οποία θα καθοδηγήσει το συνδικαλιστικό κίνημα για μια νέα τριετία και η οποία υποτίθεται ότι θα κληθεί να αντιμετωπίσει την κλιμακούμενη αντεργατική σφαγή των εργαζομένων.

Οι «σύνεδροι» όπως πάντα ήταν «εκλεγμένοι» από 34 έως 8 μήνες πριν την διεξαγωγή του, χωρίς παράλληλα να ξέρει κανείς από αυτούς, πόσοι ήταν πραγματικά εκλεγμένοι ή επιλεγμένοι από τις ηγεσίες των εργατικών κέντρων και ομοσπονδιών, όπως κανείς δεν ξέρει πόσοι από τους συνέδρους, ήταν ήδη συνταξιούχοι όταν πραγματοποιήθηκε η παρασυναγωγή. Και ενώ αυτή η στημένη διαδικασία ακολουθείται πιστά δεκαετίες ολόκληρες σε όλο το φάσμα του συνδικαλιστικού κινήματος, είτε είναι συνέδρια ομοσπονδιών είτε εργατικών κέντρων, οι παρατάξεις όλου του φάσματος της αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Ακροαριστεροί), περίμεναν στωικά όπως πάντα, να έρθει η ώρα και του «36 συνεδρίου». Η «αντίδρασή» τους σε όλη αυτή τη διαδικασία εμφανίστηκε λίγο πριν ξεκινήσει η παρωδία.

Έτσι το ΠΑΜΕ μόλις δύο μέρες πριν από την έναρξη του «συνεδρίου» κυκλοφόρησε τη διακήρυξη του που μεταξύ των άλλων το κείμενο του ανέφερε ότι στο 36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ έγινε μεγάλης έκτασης νοθεία, με πλαστογραφίες, εκτεταμένη κατάσταση διπλοψηφιών, ανύπαρκτες οργανώσεις, με στόχο να εμφανίσουν αυξημένη συμμετοχή των εργαζομένων. Επίσης τη μέρα έναρξης του συνεδρίου 17/03 έκανε περιοδείες σε χώρους δουλειάς, για να συζητήσουν με τους εργαζόμενους την κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος και την ανάγκη να δοθεί απάντηση με 48ωρη απεργία ενάντια στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Για την ιστορία οι περιοδείες έγιναν στο νέο εργοστάσιο της ΔΕΗ, στα κεντρικά καταστήματα της Εθνικής Τράπεζας και της Τράπεζας Πειραιώς, στο αεροδρόμιο της Ρόδου και στο ξενοδοχείο Aldemar!!! Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση επίσης που συγκροτείται από το ΜΕΤΑ (συνδικαλιστική παράταξη που στηρίζεται κυρίως από την ΛΑΕ) και το ΕΜΕΙΣ(διάσπαση της ΠΑΣΚΕ) μιλά και αυτή σε ανακοίνωσή της λίγο πριν το «συνέδριο», για όργιο νοθεύσεων, συναλλαγών και εκφυλισμού. Και οι ακροαριστεροί μίλησαν και αυτοί για στημένη διαδικασία.

Σε αυτό λοιπόν το «συνέδριο», αντί απολογισμού από την πλευρά της πλειοψηφίας ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, προτιμήθηκε να διαβαστεί η ετήσια έκθεση του ινστιτούτο εργασίας της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία και την απασχόληση. Μία έκθεση που κινείται λίγο πολύ συμπληρωματικά στα πλαίσια της ετήσιας έκθεσης της Τράπεζας της Ελλάδας!!! Το κύριο συμπέρασμα της έκθεσης είναι το εξής. «Η Ελληνική οικονομία έχει ανάγκη από τη δημιουργία μιας νέας αναπτυξιακής κουλτούρας η οποία θα είναι αποδεσμευμένη από νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες και θα βασίζεται στην διασύνδεση των δημοσιονομικών, των χρηματοπιστωτικών και των μακροοικονομικών επιδόσεων της οικονομίας με τα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά του μοντέλου ανάπτυξης και ειδικά με την παραγωγική ικανότητα και δυναμική της χώρας να δημιουργεί απασχόληση».

Ο απερχόμενος επίσης και «επανεκλεγείς Πρόεδρος» Παναγόπουλος στην ομιλία του δεν έδωσε καμιά εξήγηση, γιατί μέσα σε αυτή την τριετία που μεσολάβησε από το «35ο συνέδριο» πέρασαν νέα και επώδυνα αντεργατικά μέτρα. Αυτό που τόνισε στην ομιλία του ήταν, ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έπρεπε να συνεχίσει την πολιτική της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ η οποία θα μας οδηγούσε σε έξοδο από τα μνημόνια. Επικαλέστηκε γι' αυτό τα παραδείγματα της «πετυχημένης» εξόδου από τα μνημόνια χωρών όπως η Κύπρος, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία που τήρησαν πιστά τις εντολές των «θεσμών». Είχε το θράσος δε να καταγγείλει την κυβέρνηση ότι εν μια νυκτί μετέτρεψε το «όχι» σε «ναι», αντί να το χαιρετίσει μια που ακολούθησε την δική της απόφαση. Μάλιστα είπε ότι αυτά που πράττει η κυβέρνηση δεν έχουν καμιά σχέση με την αριστερά!!!

Δεν θα αναφερθώ για τη ΔΑΚΕ γιατί αυτός ο εργατοπατερικός μηχανισμός είχε ταυτιστεί με αυτόν της ΠΑΣΚΕ και από κοινού παίρνονταν οι αποφάσεις.

Όμως θα αναφερθώ στην αριστερή αντιπολίτευση (ΠΑΜΕ, ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ, ΤΑΞΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ) τι είδους παρουσία είχαν μέσα σε αυτή την παρωδία. Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (Ε.Α.Κ.), αποτελούμενη από συνδικαλιστές κυρίως της ΛΑΕ και αποχωρήσαντες από την ΠΑΣΚΕ (Φωτόπουλος κλπ), εκτός κάποια κλαψουρίσματα που διατύπωσε για το κύρος του «συνεδρίου», πανηγύρισε για το ότι το ψηφοδέλτιό της κατέγραψε άνοδο σε ψήφους και ποσοστά, παρά το δύσοσμο και αρνητικό περιβάλλον. Στο ίδιο μήκος κύματος και η Ταξική Εργατική Κίνηση (Τ.Ε.Κ.) που αποτελείται από ακροαριστερούς συνδικαλιστές. Δεν αμφισβήτησε την όλη παρωδία του συνεδρίου, έκανε κριτική στο ΠΑΜΕ επειδή αρνήθηκε την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για κοινή δράση, κάλεσε τους εργαζόμενους να παλέψουν για την ταξική ενότητα, για την ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος και την ταξική ανασυγκρότησή του. Δεν εξήγησε βέβαια αν οι χωριστές συγκεντρώσεις βοηθούν σε αυτό τον σκοπό και τέλος πάντων δεν εξήγησαν αφού έκαναν πρόταση κοινής δράσης στο ΠΑΜΕ, γιατί δεν συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις του, παρά συνεχίζουν να καλούν τους εργαζόμενους σε δική τους συγκέντρωση.

Το ΠΑΜΕ και αυτό με τη διακήρυξη μπροστά στο συνέδριο στις 15 Μάρτη αλλά και μέσα σε αυτό, άσκησε αυστηρή κριτική στη πλειοψηφία (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) αλλά και στο ΜΕΤΑ για τη «δράση τους» όλη αυτήν την τριετία. Παράλληλα στη διακήρυξή του για το τι είδους συνέδριο πραγματοποιείται, αναφέρει μεταξύ των άλλων τα εξής: «το συνέδριο της ΓΣΕΕ που διεξάγεται αυτές τις μέρες είναι ένα παρασκήνιο με εκβιασμούς, μαγειρέματα, απειλές. Μία μάχη συσχετισμών φτιαγμένων με επιμέλεια από την εργοδοσία και το κράτος που αλληλοτρώγονται για τις καρέκλες μακριά από τους εργαζόμενους και τις ανησυχίες τους, μηχανισμοί ενταγμένοι στα διάφορα σχέδια για την αναμόρφωση του αντιλαϊκού πολιτικού συστήματος. Συνδικάτα ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα σφραγίδες, χωρίς καμιά δράση άγνωστα στους εργαζόμενους του κλάδου εμφανίζονται με δεκάδες αντιπροσώπους, δηλαδή με πολλές χιλιάδες ψηφίσαντα μέλη! Εργατικά κέντρα αδρανή σε μικρές πόλεις χτυπημένες από την κρίση και την ανεργία, εμφανίζουν αύξηση 200%!».

Και σε νέα ανακοίνωση του μετά το τέλος του «συνεδρίου» πανηγυρίζει ότι αύξησε ποσοστά και έδρες και είναι πλέον δεύτερη δύναμη στη ΓΣΕΕ!! Ξεχνάει βέβαια να αναφέρει ότι η ΔΑΚΕ σε αυτό το συνέδριο εμφανίστηκε με δύο παρατάξεις που σαν σύνολο υπερτερούν του ΠΑΜΕ.

Συμπερασματικά και οι τρεις αυτές παρατάξεις της αριστεράς παραμένουν σταθερές στην αποδοχή των γραφειοκρατικών μορφών λειτουργίας της ΓΣΕΕ και του συνδικαλιστικού κινήματος γενικότερα. Δεν αμφισβητούν τον τρόπο σύγκλησης των συνεδρίων αλλά περιμένουν να αλλάξουν οι συσχετισμοί μέσα από αυτές τις στημένες διαδικασίες, βασισμένες σε αντιδημοκρατικούς νόμους και καταστατικά. Δεν θεωρούν απαραίτητο να υπάρχει δημοκρατικός προσυνεδριακός διάλογος στον οποίο να παίρνουν μέρος οι εργαζόμενοι. Δεν θεωρούν απαραίτητο μέσα στις γενικές συνελεύσεις να γίνονται συζητήσεις, να παίρνονται αποφάσεις και να ολοκληρώνονται με εκλογή συνέδρων. Δεν θεωρούν απαραίτητο οι αποφάσεις για τις κρίσιμες κινητοποιήσεις να παίρνονται από τους ίδιους τους εργαζόμενους μέσα από τις γενικές τους συνελεύσεις. Για να φανεί πόσο είναι προσκολλημένοι σε αυτό το γραφειοκρατικό μοντέλο λειτουργίας του Σ.Κ. είναι η πρόταση του ΠΑΜΕ προς το «συνέδριο», το οποίο οι ίδιοι κατήγγειλαν σαν νόθο προϊόν μηχανορραφιών και εκβιασμών με την οποία πρότειναν 48ωρη απεργία μόλις κατατεθεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Και βέβαια η πρότασή του έγινε ομόφωνα δεκτή.!!! Το τι εκπροσωπούν πραγματικά οι εργατοκάπηλοι της ΓΣΕΕ μέσα στο εργατικό κίνημα, αποκαλύφτηκε στο δημοψήφισμα του Ιούνη 2015. Όλοι θυμόμαστε το κάλεσμα των εργατοπατέρων της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ στους εργαζόμενους για υπερψήφιση του ΝΑΙ μαζί με όλο το ελληνικό και διεθνές μαύρο μέτωπο ΣΕΒ, ΕΕ, ΔΝΤ κλπ και την αντίδραση της εργατικής τάξης, όπου κατά 80% γύρισε την πλάτη στο αντεργατικό τους κάλεσμα.

Αντί λοιπόν το ΠΑΜΕ αλλά και οι άλλες αριστερές παρατάξεις που συμμετείχαν στο «συνέδριο», οι οποίες μιλάνε για την ανασύνταξη και ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος, να καταγγείλουν τις ημερολογιακές απεργίες της πλάκας, προτίμησαν με πρωτεργάτη το ΠΑΜΕ να προτείνουν 48ωρη «απεργία», συνεχίζοντας να ρίχνουν νερό στον μύλο της εργατοπατερικής κλίκας, συμβάλλοντας έτσι στην παραπέρα διαλυτική πορεία του εργατικού κινήματος.

Αυτό που θα έπρεπε να γίνει, ιδιαίτερα από το ΠΑΜΕ, ήταν να παρουσιάσει ένα δικό του σχέδιο κοινής δράσης διαρκείας για ολόκληρο το εργατικό κίνημα, με κεντρικό στόχο την απόκρουση της επίθεσης του κεφαλαίου και την επανάκτηση των καταπατημένων εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων. Να κληθούν όλες οι δυνάμεις που συμφωνούν στην εργατοδημοκρατική λειτουργία του εργατικού κινήματος και στην ταχτική του ενιαίου εργατικού μετώπου να συμπαραταχθούν για να τα υλοποιήσουν. Να καλέσουν επίσης όλες τις οργανώσεις και τις τάσεις του εργατικού κινήματος σε ένα έκτακτο πανεργατικό συνέδριο που θα διαμόρφωνε ένα τελικό σχέδιο δράσης και θα αναδείκνυε μια νέα ηγεσία. Ένα συνέδριο που δεν θα «συγκληθεί» με την γνωστή στημένη διαδικασία που ακολουθείται από τους εργατοπατερικούς μηχανισμούς και δεν θα υπάκουε στα αντιδημοκρατικά καταστατικά. Αλλά θα ήταν ένα συνέδριο που θα αποτελείται από συνέδρους που θα έχουν εκλεγεί άμεσα ,μέσα από δημοκρατικές μαζικές συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς(εργοστάσια, επιχειρήσεις, κλπ). Συνελεύσεις όπου θα συμμετέχουν όλοι οι εργαζόμενοι ανεξάρτητα αν είναι γραμμένοι σε συλλόγους και ανεξάρτητα από τι σχέση εργασίας έχουν. Συνελεύσεις που θα συζητηθούν οι απόψεις όλων των παρατάξεων ή μεμονωμένων εργαζομένων.

Η χωρίς αυταπάτες, πάλη, για ένα τέτοιο έκτακτο συνέδριο, που θα διαμόρφωνε και θα αποφάσιζε ένα σχέδιο δράσης και θα εξέλεγε μια ηγεσία για την υλοποίηση των αποφάσεων του θα μπορούσε να αποτελέσει την αφετηρία και το έναυσμα για την  ανασύνταξη και την ανασυγκρότηση ολόκληρου του εργατικού κινήματος.

Απρίλης 2016

 

Γ.Ν.

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 21 Απρίλιος 2016 13:19
 
 

Τελευταίο έντυπο φύλλο...

Κατεβάστε εδώ το τελευταίο έντυπο φύλλο της Εργατικής Δημοκρατίας σε PDF

Ειδικές εκδόσεις...

Συνδεδεμένοι...

Έχουμε 25 επισκέπτες συνδεδεμένους