Home Πολιτική Δ. Κουτσούμπας: « Ο συσχετισμός δυνάμεων θα αλλάξει»...

Προτείνουμε να διαβάστε...


Οι βάσεις του διαλεχτικού και ιστορικού υλισμού

Από τον πρόλογο στην "Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας (1859)

 



Ν. Λένιν

Για την

Αστική "Δημοκρατία" και

την Εργατική Δημοκρατία

*  *  *

Ο Αριστερισμός

Παιδική Αρρώστια

του Κομμουνισμού

Κεφ. ΙΙ - ΙΙΙ - IV

Κεφ. ΙΧ (Αποσπ.)


Λ. Τρότσκι

Τι είναι η Διαρκής Επανάσταση;

Βασικές Αρχές

* * *

Σταλινισμός και Μπολσεβικισμός

Ολόκληρη η σπουδαία μπροσούρα του Λ. Τρότσκι

* * *

Τι είναι Εθνικοσοσιαλισμός;

του Λ. Τρότσκι (1933)

* * *

"Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο

Ενάντια στο φασισμό"

του Λ. Τρότσκι (1931)

* * *

"Ο ιστορικός ρόλος

του φασισμού

είναι να συντρίβει

την εργατική τάξη..."

Λ.Τρότσκι

* * *

Ομιλία του Λ. Τρότσκι

για την Ρώσικη

Οκτωβριανή Επανάσταση 1917

(Κοπεγχάγη 27/11/1932)

* * *

Ιστορία της Ρώσικης Επανάστασης

Πρόλογος Α΄ Τόμου

Εισαγωγή Β΄ Τόμου


 

Π. Πουλιόπουλος

Τα Λαϊκά Μέτωπα και η Προλεταριακή πολιτική (Ιούν.1937)

*  *  *

"Χτυπάμε μαζί προχωράμε χωριστά"

*  *  *

Η Οργάνωση του Κινήματος των ανέργων (Δεκ. 1931)

*  *  *

Γιια την Διαρκή Επανάσταση (Από το "Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;" (1934))

*  *  *

"Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;"

Ολόκληρο το βιβλίο σε PDF


*  *  *

Τρότσκι: Ένας μεγάλος θεωρητικός του μαρξισμού (πρωτοδημ/νο 21/8/1941)

*  *  *

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (1931)

*  *  *

ΒΑΣΙΛΕΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ (1935)

*  *  *

ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ "ΥΠΟΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ"

ΜΑΡΞΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ - Α΄ Μέρος


Για την Κυβέρνηση Εργατών και φτωχών αγροτών

Κείμενα του Λ. Τρότσκι και του Π. Πουλιόπουλου

Κείμενο - Πρόλογος της "Εργατικής Δημοκρατίας


Για το επαναστατικό πρόγραμμα της εργατικής εξουσίας

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

της Σ.Ε. της Ε.Δ.

 

Ν. Λένιν
Το πρόγραμμα του μπολσεβίκικου κόμματος (1917)

 

Π. Πουλιόπουλος

Τι θα κάνουν οι κομμουνιστές όταν πάρουν την εξουσία στην Ελλάδα (1934)

 

Λ. Τρότσκι

Το Μεταβαικό πρόγραμμα της 4ης Διεθνούς (1939)



Συνεχίζουμε τον αγώνα μας:

  • Για την εργατοδημοκρατική επαναστατική ανασύνταξη του εργατικού μας κινήματος
  • Για το Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο Ταξικής Πάλης
  • Για την συγκρότηση της αναγκαίας επαναστατικής μαρξιστικής οργάνωσης της προλεταριακής πρωτοπορίας.
  • Για την συντριβή του Μαύρου Μετώπου της ντόπιας και της ξένης κεφαλαιοκρατικής ολιγαρχίας.
  • Για την διαγραφή ολόκληρου του δημόσιου χρέους. Για την διάλυση της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας που έχει τον ψεύτικο τίτλο της «Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για την κοινωνικοποίηση, χωρίς καμιά αποζημίωση, όλων των τραπεζών και όλων των μεγάλων παραγωγικών μονάδων. Για τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας κάτω από την διεύθυνση των εργατικών συμβουλίων.
  • Για την εγκαθίδρυση επαναστατικής κυβέρνησης εργατών και φτωχών αγροτών.
  • Για την νίκη του σοσιαλισμού και της εργατικής δημοκρατίας, την εξουσία των εργατικών συμβουλίων.
  • Για τις Σοσιαλιστικές Ενωμένες Πολιτείες ολόκληρης της Ευρώπης.

Εισαγωγή χρηστών/μελών ΕΔ



Δ. Κουτσούμπας: « Ο συσχετισμός δυνάμεων θα αλλάξει»... PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Ergatiki Dimokratia   
Κυριακή, 06 Μάρτιος 2016 08:09

 

 

Δ. Κουτσούμπας: « Ο συσχετισμός δυνάμεων

θα αλλάξει»...


ΕΦ’ ΟΣΟΝ ΤΟ ΚΚΕ ΑΠΟΒΑΛΕΙ

ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟ ΤΟΥ, ΜΠΟΡΕΙ!

 

Στις 14 του Φλεβάρη, η ηγεσία του ΚΚΕ πραγματοποίησε λαϊκή εκδήλωση προς τιμήν των 800 ανταρτών που είχαν σκοτωθεί  στις 11-14 Φλεβάρη του 1949, στην μάχη της Φλώρινας.

Η εκδήλωση αυτή έγινε στον τόπο που είχε συντελεστεί το φοβερό εκείνο ανθρωπομακελιό. Μέσα σε ένα μεγάλο χωράφι, όπου ανεγέρθηκε μνημείο των πεσόντων. Στην ομιλία του ο γ.γ. του ΚΚΕ,  Δημ. Κουτσούμπας, ανάμεσα σε άλλα, είπε και τα εξής. «Ο συσχετισμός δυνάμεων θα αλλάξει. Το ζητούμενο είναι να γίνει αυτό το γρηγορότερο .  Να αρχίσει τώρα και να εκφραστεί παντού...Να κάνουμε όσο γίνεται ισχυρό το ΚΚΕ, να το φτάσουμε ψηλά, με ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική δύναμη, ικανή να προχωρήσει μια μεγάλη συσπείρωση δυνάμεων».

Μπροστά στο μνημείο των 800 ηρωικών νεκρών ανταρτών  και 67 χρόνια μετά την συντριβή του δεύτερου αντάρτικου και της σταλινικής ηγεσίας του, τα λόγια αυτά του γ.γ.  του ΚΚΕ, αποκτούν μια ιδιαίτερη σημασία, παρ’ όλο που δεν μας λένε κάτι καινούργιο. Ακριβώς επειδή δείχνουν ότι και η σημερινή ηγεσία ου ΚΚΕ, αδυνατεί να διδαχτεί από τα λάθη που οδήγησαν σ’ εκείνη τη συντριβή του επαναστατικού εργατο-αγροτικού μας κινήματος. Δεν μπορεί να αποτινάξει τον σταλινικό σοσιαλπατριωτικό καιροσκοπισμό και να δει την κοινωνική πραγματικότητα με τα μάτια του επαναστατικού μαρξισμού.

Χωρίς αμφιβολία, στο κοντινό μέλλον, ο κοινοβουλευτικός συσχετισμός δυνάμεων θ’ αλλάξει. Όμως, οι ηγέτες του ΚΚΕ θάπρεπε να βλέπουν  και να ξέρουν ότι στην πραγματικότητα ο συσχετισμός των αντίπαλων κοινωνικο-πολιτικών δυνάμεων, ο ταξικός συσχετισμός, άλλαξε και αλλάζει καθημερινά, ασταμάτητα. Μόνο που δεν αλλάζει  προς την λαϊκομετωπική κατεύθυνση που θέλει η σταλινική σοσιαλπατριωτική ηγεσία του Κ.Κ.Ε.!

Ο σαπισμένος ελληνικός και παγκόσμιος καπιταλισμός  και η ψεύτικη δημοκρατία του, με την αγριανθρωπική πολιτική τους, απομακρύνουν συνεχώς τις εργατικές και τις μικροαστικές μάζες από τα κόμματά της αστικής και μικροαστικής πολιτικής δημαγωγίας και απάτης! Και σπρώχνουν την εργατική τάξη , την φτωχή αγροτιά, τις μάζες των ανέργων και τη νεολαία, στο δρόμο της απελευθέρωσης από τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες, στο δρόμο της ταξικής αφύπνισης και της αναζήτησης μιας νέας ηγεσίας. Μακριά από όλα τα υπάρχοντα κόμματα! Μαζί  και το σταλινικό ΚΚΕ!

Τα γεγονότα μιλάνε καθαρά. Η κατάρρευση του αστικού διπολικού πολιτικού συστήματος (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) είναι σίγουρα  έργο της καπιταλιστικής κρίσης και βαρβαρότητας. Αποτέλεσμα δηλαδή της βαθειάς κοινωνικής αναστάτωσης και εμπειρικής αλλαγής στο συσχετισμό δύναμης των αντίπαλων  ταξικών στρατοπέδων. Η ηγεσία του ΚΚΕ όμως, με την σεχταριστική πραχτική της, δεν στάθηκε ικανή να επωφεληθεί από την απομάκρυνση των μαζών από τα αστικά κόμματα. Κι’ άφησε όλο το περιθώριο στους δημαγωγούς του ΣΥΡΙΖΑ να  παραπλανήσουν ένα μέρος αυτών των αγανακτισμένων μαζών. Το ίδιο επίσης και τα αποτελέσματα των  εκλογών του 2015 (μαζί και το δημοψήφισμα) φανέρωσαν ότι ο όγκος των εκμεταλλευομένων εργατικών και λαϊκών μαζών έχει σπάσει τους δεσμούς του με τα υπάρχοντα κοινοβουλευτικά κόμματα! Γι’ αυτό άλλωστε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι κυβέρνηση μιας μικρής κοινωνικής μειοψηφίας, είναι προϊόν του καλπονοθευτικού συστήματος! Κι’ έχει απέναντί της , την πλειοψηφία της δύσπιστης εργατικής τάξης και τις φτωχές λαϊκές μάζες που απείχαν μαζικά από τις εκλογές! (τεράστια ποσοστά αποχής).

Όλα αυτά σημαίνουν ασφαλώς ότι στην χώρα αυτή έχει συντελεστεί και συντελείται συνεχώς μια βαθειά κοινωνικο - πολιτική ανακατάταξη, δηλαδή μια σημαντική αλλαγή συσχετισμού δύναμης , σε βάρος όλων των πολιτικών στηριγμάτων της κεφαλαιοκρατικής εξουσίας. Το ολοφάνερο αυτό γεγονός θάπρεπε βέβαια να το γνωρίζει η ηγεσία του ΚΚΕ, να το αναδεικνύει και να το αξιοποιεί πολιτικά, όπως θα έκανε μια αληθινή κομμουνιστική   ηγεσία, ικανή να καταλαβαίνει  τις μάζες και να τις κατευθύνει.

Να όμως που οι ηγέτες του ΚΚΕ αρνούνται να δούνε και να αναγνωρίσουν αυτή τη γοερή πραγματικότητα. Και ακούραστα διαλαλούν ότι περιμένουν «ν’ αρχίσει το γρηγορότερο» η ποθητή αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων, έτσι όπως αυτοί την φαντάζονται. Απ’ όσα λένε, φαίνεται να πιστεύουν ότι οι μάζες των ψηφοφόρων που εγκατέλειψαν τα αστικά κόμματα, δεν στράφηκαν προς το ΚΚΕ επειδή δεν κατανόησαν ακόμα το νόημα της πολιτικής πρότασης του κόμματος. Επειδή δεν ήταν επαρκώς προετοιμασμένες (ιδεολογικά) να κάνουν το αποφασιστικό βήμα»!! Βαθυστόχαστη στ’ αλήθεια εξήγηση.

Ωστόσο, τα γεγονότα μαρτυράνε, ότι η ερμηνεία αυτή της πολιτικής συμπεριφοράς των οργισμένων προλεταριακών μαζών είναι μακριά από τη πραγματικότητα. Είναι άρνηση της φανερής αλήθειας ότι οι χιλιοπροδομένες εργατικές και φτωχές λαϊκές μάζες της χώρας, δεν εμπιστεύονται την ηγεσία του ΚΚΕ, με την μακριά ιστορία καταστροφικών «λαθών». Και απορρίπτουν την σταλινική σοσιαλπατριωτική πολιτική της και την διασπαστική γραφειοκρατική πραχτική της. Πάνω από σαράντα χρόνια, από την μέρα της νομιμοποίησης των κομμουνιστικών οργανώσεων, τα συνθήματα (ΚΚΕ δυνατό στη βουλή και στο λαό) και οι καιροσκοπικές λαϊκο-μετωπικές κατασκευές της ηγεσίας του ΚΚΕ (Λαϊκή Συμμαχία κλπ) έχουν πέσει στο κενό! Δεν είχαν και δεν έχουν κάποια άξια λόγου απήχηση, πέρα από μια μικρή μειοψηφία ορισμένων εργατικών και κυρίως μικροαστικών στρωμάτων, παραδοσιακών οπαδών του σταλινικού εθνικορεφορμιστικού ΚΚΕ.

Η 40χρονη αυτή αποτυχία του ΚΚΕ, να επιδράσει σ’ ένα, έστω, υπολογίσιμο τμήμα της εργατικής τάξης και να το οργανώσει, μαρτυράει σίγουρα, ότι οι μεγάλες προλεταριακές μάζες της  χώρας, δεν έχουν πολιτική εκτίμηση κι’ εμπιστοσύνη στην ηγεσία του και δεν αποδέχονται την πολιτική και ταχτική της.

Μαρτυράει δηλαδή, η 40χρονη καθήλωση, ότι οι προλεταριακές μάζες, με την συλλογική ιστορική μνήμη  τους, δεν έχουν καθόλου λησμονήσει ότι, το1944-49, ήταν οι ηγέτες του ΚΚΕ που με τις συμμαχίες, τις συμφωνίες και τις πολιτικές των λεγόμενων Λαϊκών Μετώπων (ΕΑΜ, Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, κλπ) οδήγησαν το ένοπλο επαναστατικό κίνημα στην καταισχύνη της παράδοσης των όπλων (συμφωνίες Γκαζέρτας, Λιβάνου και Βάρκιζας) και τελικά στον όλεθρο της ήττας και σε εκατόμβες σαν κι’ αυτήν της Φλώρινας! Κι’ όχι μόνο αυτά!

Η παρατεταμένη πολιτική και οργανωτική καχεξία φανερώνει επίσης ότι οι ελληνικές προλεταριακές μάζες, όπως και το προλεταριάτο της ΕΣΣΔ και όλου του κόσμου, δεν δέχτηκαν ούτε θα δεχτούν ποτέ, ότι τα βάρβαρα γραφειοκρατικά καθεστώτα  του σταλινικού σοσιαλπατριωτισμού, (οι στραγγαλιστές της σοβιετικής εργατικής δημοκρατίας), οικοδομούσαν, δήθεν , το σοσιαλισμό και εκπροσωπούσαν τάχα τα κομμουνιστικά ιδανικά της Οκτωβριανής επανάστασης και των εργατικών συμβουλίων (Σοβιέτ), όπως ισχυρίζονται οι αμετανόητοι σταλινικοί ηγέτες του ΚΚΕ, αποκαλύπτοντας το είδος του σοσιαλισμού που φιλοδοξούν να εγκαθιδρύσουν κάποτε και στην Ελλάδα.

Και βέβαια, χωρίς καμιά αμφιβολία, η 40χρονη αποτυχημένη προσπάθεια του ΚΚΕ αποδείχνει ότι η εργατική τάξη αποδοκιμάζει με περιφρόνηση και με οργή την διασπαστική ταχτική των ξεχωριστών παραταξιακών συγκεντρώσεων και συλλαλητηρίων , απέναντι στη λυσσασμένη επίθεση του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Μια σεχταριστική πολιτική ταχτική που επιτρέπει στις εργατοπατερικές κλίκες των αστικών κομμάτων να ελέγχουν το εργατο-συνδικαλιστικό κίνημα, πάνω από σαράντα χρόνια.

Με άλλα λόγια, η εργατική τάξη ετούτης της χώρας από χρόνια αναζητάει μάταια μια δική της, μια αληθινή κομμουνιστική ηγεσία, δίχως τις γραφειοκρατικές παρωπίδες του σταλινικού σοσιαλπατριωτισμού και χωρίς τα αμαρτωλά «λαϊκά μέτωπα» που τόσο ακριβά τάχει πληρώσει!

Αυτή η έμπειρη εργατική τάξη ξέρει καλά ότι δεν μπορεί να παλέψει και να νικήσει με διασπασμένες τις δυνάμεις της και με συνδικάτα που τα διαφεντεύουν οι εργατοκάπηλοι της κεφαλαιοκρατικής εξουσίας.  Και γι’ αυτό ξέρει ότι της χρειάζεται μια γνήσια εργατική ηγεσία, μια πραγματική κομμουνιστική ηγεσία, που θάχει το σθένος και την ικανότητα να ακολουθήσει την λενινική ταχτική του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου. Την μόνη ενωτική ταξική ταχτική που μπορεί να βάλει σε κίνηση τις μεγάλες προλεταριακές μάζες και να καθαρίσει τα εργατικά συνδικάτα από την κόπρο του εργατοπατερισμού. Να δώσει όλη την πρωτοβουλία στις ίδιες εργατικές μάζες, για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος , από τα θεμέλια, και την προγραμματισμένη δυναμική ταξική αντεπίθεση. Μέσα από αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων  και αντιπροσωπευτικών δημοκρατικών συνεδρίων.

Όσο η ηγεσία του ΚΚΕ θα επιμένει στην ίδια αποκρουστική πολιτική και ταχτική της, όσο θα αρνείται να βαδίσει στο δρόμο του λενινικού μπολσεβικισμού, δεν έχει καμιά ελπίδα να κερδίσει την χαμένη πολιτική εμπιστοσύνη του έμπειρου ελληνικού προλεταριάτου.

Και θα περιμένει μάταια να αντικρίσει την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης στην κατεύθυνση της κατασκευασμένης «Λαϊκής Συμμαχίας» και του «σοσιαλισμού» της σταλινικής Γκε –Πε-Ου και των Γκουλάκ.

 

Δ. Γιώτης

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 06 Μάρτιος 2016 08:18
 
 

Τελευταίο έντυπο φύλλο...

Κατεβάστε εδώ το τελευταίο έντυπο φύλλο της Εργατικής Δημοκρατίας σε PDF

Ειδικές εκδόσεις...

Συνδεδεμένοι...

Έχουμε 20 επισκέπτες συνδεδεμένους