Home Πολιτική Αγροτικές Κινητοποιήσεις: Δίκαιη οργή σε αδιέξοδη πορεία

Προτείνουμε να διαβάστε...


Οι βάσεις του διαλεχτικού και ιστορικού υλισμού

Από τον πρόλογο στην "Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας (1859)

 



Ν. Λένιν

Για την

Αστική "Δημοκρατία" και

την Εργατική Δημοκρατία

*  *  *

Ο Αριστερισμός

Παιδική Αρρώστια

του Κομμουνισμού

Κεφ. ΙΙ - ΙΙΙ - IV

Κεφ. ΙΧ (Αποσπ.)


Λ. Τρότσκι

Τι είναι η Διαρκής Επανάσταση;

Βασικές Αρχές

* * *

Σταλινισμός και Μπολσεβικισμός

Ολόκληρη η σπουδαία μπροσούρα του Λ. Τρότσκι

* * *

Τι είναι Εθνικοσοσιαλισμός;

του Λ. Τρότσκι (1933)

* * *

"Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο

Ενάντια στο φασισμό"

του Λ. Τρότσκι (1931)

* * *

"Ο ιστορικός ρόλος

του φασισμού

είναι να συντρίβει

την εργατική τάξη..."

Λ.Τρότσκι

* * *

Ομιλία του Λ. Τρότσκι

για την Ρώσικη

Οκτωβριανή Επανάσταση 1917

(Κοπεγχάγη 27/11/1932)

* * *

Ιστορία της Ρώσικης Επανάστασης

Πρόλογος Α΄ Τόμου

Εισαγωγή Β΄ Τόμου


 

Π. Πουλιόπουλος

Τα Λαϊκά Μέτωπα και η Προλεταριακή πολιτική (Ιούν.1937)

*  *  *

"Χτυπάμε μαζί προχωράμε χωριστά"

*  *  *

Η Οργάνωση του Κινήματος των ανέργων (Δεκ. 1931)

*  *  *

Γιια την Διαρκή Επανάσταση (Από το "Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;" (1934))

*  *  *

"Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;"

Ολόκληρο το βιβλίο σε PDF


*  *  *

Τρότσκι: Ένας μεγάλος θεωρητικός του μαρξισμού (πρωτοδημ/νο 21/8/1941)

*  *  *

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (1931)

*  *  *

ΒΑΣΙΛΕΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ (1935)

*  *  *

ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ "ΥΠΟΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ"

ΜΑΡΞΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ - Α΄ Μέρος


Για την Κυβέρνηση Εργατών και φτωχών αγροτών

Κείμενα του Λ. Τρότσκι και του Π. Πουλιόπουλου

Κείμενο - Πρόλογος της "Εργατικής Δημοκρατίας


Για το επαναστατικό πρόγραμμα της εργατικής εξουσίας

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

της Σ.Ε. της Ε.Δ.

 

Ν. Λένιν
Το πρόγραμμα του μπολσεβίκικου κόμματος (1917)

 

Π. Πουλιόπουλος

Τι θα κάνουν οι κομμουνιστές όταν πάρουν την εξουσία στην Ελλάδα (1934)

 

Λ. Τρότσκι

Το Μεταβαικό πρόγραμμα της 4ης Διεθνούς (1939)



Συνεχίζουμε τον αγώνα μας:

  • Για την εργατοδημοκρατική επαναστατική ανασύνταξη του εργατικού μας κινήματος
  • Για το Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο Ταξικής Πάλης
  • Για την συγκρότηση της αναγκαίας επαναστατικής μαρξιστικής οργάνωσης της προλεταριακής πρωτοπορίας.
  • Για την συντριβή του Μαύρου Μετώπου της ντόπιας και της ξένης κεφαλαιοκρατικής ολιγαρχίας.
  • Για την διαγραφή ολόκληρου του δημόσιου χρέους. Για την διάλυση της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας που έχει τον ψεύτικο τίτλο της «Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για την κοινωνικοποίηση, χωρίς καμιά αποζημίωση, όλων των τραπεζών και όλων των μεγάλων παραγωγικών μονάδων. Για τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας κάτω από την διεύθυνση των εργατικών συμβουλίων.
  • Για την εγκαθίδρυση επαναστατικής κυβέρνησης εργατών και φτωχών αγροτών.
  • Για την νίκη του σοσιαλισμού και της εργατικής δημοκρατίας, την εξουσία των εργατικών συμβουλίων.
  • Για τις Σοσιαλιστικές Ενωμένες Πολιτείες ολόκληρης της Ευρώπης.

Εισαγωγή χρηστών/μελών ΕΔ



Αγροτικές Κινητοποιήσεις: Δίκαιη οργή σε αδιέξοδη πορεία PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Ergatiki Dimokratia   
Κυριακή, 06 Μάρτιος 2016 07:36

 

 

Αγροτικές Κινητοποιήσεις:

Δίκαιη οργή σε αδιέξοδη πορεία

 

Το νέο ασφαλιστικό αντιλαϊκό τερατούργημα, που παρουσίασε η κυβέρνηση, συγκλόνισε όχι μόνο τους εργαζόμενους αλλά και το σύνολο των μικροαστικών στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.  Ένα τερατούργημα που η κυβερνητική υπό εξέλιξη «διαπραγμάτευση» με το «κουαρτέτο» των ληστρικών ιμπεριαλιστικών μηχανισμών της «ΕΕ» και του ΔΝΤ θα το κάνει σίγουρα ακόμα πιο οδυνηρό, παρά τις κυβερνητικές κορώνες για δήθεν «ελαφρύνσεις».

Δίπλα από τους οργισμένους εργαζόμενους, εξαγριωμένοι δικηγόροι, μηχανικοί, γιατροί, λογιστές και αγρότες υποχρεώθηκαν να βγουν στους δρόμους, τρομοκρατημένοι από το ακόμα πιο γρήγορο ξεκλήρισμα που θα φέρουν οι ρυθμίσεις του, όταν εφαρμοστούν.

Απελπισμένοι αγρότες από την πεντάχρονη αντιλαϊκή καταιγίδα,  με αφορμή το ασφαλιστικό τερατούργημα και το επερχόμενο φορολογικό νομοσχέδιο με τις νέες επιβαρύνσεις σε βάρος τους,  ξέσπασαν στην μεγαλύτερη σε ένταση και διάρκεια κινητοποίηση που έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια. Εκατοντάδες μπλόκα, από 17.000 περίπου τρακτέρ, στήθηκαν σε όλη την χώρα, από τις αρχές του 2016 και για 40 ημέρες, κρατώντας αποκλεισμένες όλες σχεδόν τις μεγάλες οδικές αρτηρίες.

Παρά το γεγονός ότι τα 17.000  τρακτέρ των μπλόκων αποτελούν ένα μικρό ποσοστό (2,27%) των 750.000 επιδοτούμενων για αγροτική παραγωγή αγροτών, είναι αναμφισβήτητο ότι η μεγάλη δυναμικότητα και αποφασιστικότητα που εκδηλώθηκε στις κινητοποιήσεις αυτές, αποτελούσε έκφραση της γενικότερης οργής και αγανάκτησης που κυριαρχεί στο σύνολο των στρωμάτων της αγροτικής τάξης και πολύ περισσότερο στην μεγάλη μάζα των μικρομεσαίων και πιο φτωχών αγροτών.

Χωρίς προσανατολισμό

Ωστόσο το μικρό αυτό ποσοστό συμμετοχής στα μπλόκα και ιδιαίτερα το γεγονός ότι οι αποφάσεις για τα αιτήματα και την πορεία των κινητοποιήσεων λαμβάνονταν μόνο από τους συμμετέχοντες σ’  αυτά, (εκτός από λίγες περιπτώσεις που κινούνταν στην βάση αγροτικών συλλόγων), αποτελούσε από την αρχή την αχίλλειο φτέρνα τους,  αφού άφηνε ανενεργή την μεγάλη και αγανακτισμένη αγροτική μάζα.

Το κάθε μπλόκο επίσης, δεν είχε μια ενιαία σύνθεση. Σε καθένα από αυτά κυριαρχούσε κάποιο ή κάποια από τα πολλά διαφορετικά στρώματα που καθορίζουν την φύση της αγροτικής τάξης. Μεγάλοι, μεσαίοι και μικροί αγρότες με διαφορετικά έως και αντίθετα συμφέροντα μεταξύ τους. Γεγονός, βέβαια που συσκοτίζονταν συστηματικά  από την στρεβλή και σκόπιμη «ενημέρωση» των τηλεοράσεων και των υπόλοιπων συστημικών ΜΜΕ. Που «ερωτικά», αυτή τη φορά, «αγκάλιασαν» τις αγροτικές κινητοποιήσεις, όχι βέβαια για να υποστηρίξουν τα δίκαια αιτήματά τους, αλλά για να τις προβάλλουν μόνο ως ένα μεγάλο «ντόρο» και να τις αξιοποιήσουν για το δικό τους μεγάλο πρόβλημα των αδειών.

Αλλά και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές του κάθε μπλόκου απέφευγαν επιμελώς να δίνουν εικόνα για το ζήτημα αυτό. Εκτός από τα μπλόκα της Νίκαιας, τα οποία από την αρχή προσδιορίζονταν ως των μικρομεσαίων αγροτών, όλα τα άλλα προσπαθούσαν να εμφανίζονται σαν «όλων των αγροτών», προσαρμοζόμενα εντελώς στο κλίμα των ΜΜΕ. Δίνοντας, έτσι, την ευκαιρία στον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του να μιλάνε για την «στήριξη των δίκαιων αιτημάτων της μάζας και όχι αυτών με τις επιδοτήσεις που περιφέρονται στα ΜΜΕ» (Α. Τσίπρας, Βουλή 24/2/2016, Εφ. τ. Συντ.) 25/2/16, σελ 4).

Πέρα, όμως, από τα αριθμητικά ποσοστά σύνθεσης του κάθε αγροτικού μπλόκου, πιο μεγάλη σημασία έχει ο τρόπος που εκδηλώνεται αυτή στα αιτήματα, τα σχέδια και την πολιτική της κάθε ομάδας των μπλόκων. Η μεγάλη ποικιλομορφία των αιτημάτων που, παρά τις μεγάλες προσπάθειες ομαδοποίησής τους, δεν κατάφεραν ποτέ να αποκτήσουν ενιαίο χαρακτήρα. Οι τεράστιες διαφορές στην οργάνωση και την προοπτική των κινητοποιήσεων. Και κυρίως ο αλλοπρόσαλλος αντιφατικός χαρακτήρας των διαφορετικών προσανατολισμών που εκδηλώνονται μεταξύ των μπλόκων. Που ξεκίνησαν με «απαίτηση» να συναντήσουν τον πρωθυπουργό. Μετά αρνήθηκαν να τον συναντήσουν αν δεν συζητούσαν από «μηδενική βάση». Στην συνέχεια, οι «ηγέτες» των μισών μπλόκων συμμετείχαν στην συζήτηση μαζί του, ξεχνώντας την «μηδενική βάση». Για να ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα σε ξεχωριστή συνάντηση με τον Τσίπρα, ανακοινώνοντας  αμέσως μετά «νέα κλιμάκωση» με… διάλυση των μπλόκων!

Όλα αυτά δεν είναι παρά έκφραση της βαθιάς διαστρωμάτωσης και των πολλών διαφορετικών συμφερόντων που χαράζουν την αγροτιά. Είναι αυτά που καθορίζουν και την κοινωνική αδυναμία του μωσαϊκού αγροτικού ανάγλυφου να ακολουθήσει μια σταθερή και ενιαία πολιτική κατεύθυνση, όσο μεγάλη και δίκαιη κι αν είναι η αγανάκτησή και η οργή του, όσο δυναμικά και θυμωμένα κι αν εκδηλώνεται. Την ώρα που η διεκδίκηση για συζήτηση «από μηδενική βάση» ουσιαστικά αμφισβητούσε την κυβέρνηση και το άλυτο δέσιμό της με τον ιμπεριαλιστικό μηχανισμό της «ΕΕ», οι επικεφαλείς των μπλόκων στερούνταν από έναν σαφή πολιτικό προσανατολισμό ή μια πολιτική πρόταση.

Από την κοινωνική της φύση η αγροτιά θα είναι πάντα έτσι. Με τα ανώτερα στρώματά της να κινούνται προς την αστική τάξη και τα φτωχότερά της προς την εργατική τάξη, είναι ανίκανη να διαμορφώσει και να χαράξει έναν ανεξάρτητο ταξικό ρόλο και έναν σαφή πολιτικό προσανατολισμό.

Μόνος οδηγός το εργατικό κίνημα

Η αποδοτικότητα των αγώνων της αγροτιάς και ιδιαίτερα των μικρομεσαίων και πιο φτωχών στρωμάτων της καθορίζεται άμεσα από την δυνατότητα να συνδεθούν με τους οικονομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες και τις κατευθύνσεις της εργατικής τάξης. Της μόνης τάξης μέσα στο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα που έχει κάθε συμφέρον και αντικειμενική δυνατότητα για ενιαίο πολιτικό σχέδιο και στόχο. Με την ανατροπή του καπιταλισμού και την σοσιαλιστική ανοικοδόμηση, να δώσει οριστική λύση σε όλα τα συμπτώματα της καπιταλιστικής αποσύνθεσης.

Δυστυχώς, όμως, η ηγεσία του κόμματος, που είχε μια έντονη επιρροή πάνω στο πιο ισχυρό μπλόκο των μικρομεσαίων αγροτών της Νίκαιας και στα λόγια επαναλαμβάνει αυτή την αλήθεια, η ηγεσία του ΚΚΕ, έκανε ότι μπορούσε για να μην την κάνει πράξη. Απέφυγε με κάθε τρόπο να θέσει την μόνη πολιτική λύση που θα έδενε τον αγώνα των αγροτών με την πάλη της εργατικής τάξης και θα έβαζε τέλος στο γενικό αδιέξοδο προσανατολισμού και απογοήτευσης που μαστίζει το εργατικό και ολόκληρο το λαϊκό κίνημα. Την ενιαία πάλη για μια Κυβέρνηση Εργατών και Φτωχών Αγροτών για ένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα, για την αποδέσμευση από την κεφαλαιοκρατική λυκοσυμμαχία της «Ε.Ε.», για την οριστική διάλυσή της και την οικοδόμηση της Ενωμένης Εργατικής Σοσιαλιστικής Ευρώπης. Που θα διέλυε τις κυβερνητικές ψευτοδικαιολογίες περί «δεσμεύσεων» και «συμφωνιών» και θα άνοιγε τον πολιτικό προσανατολισμό εργατών και αγροτών προς τις αναγκαίες λύσεις της κοινωνικής σοσιαλιστικής ανατροπής.

Εγκλωβισμένη η ηγεσία του ΚΚΕ στις κοινοβουλευτικές της ονειρώξεις για «λαϊκομετωπικές» «λαϊκές ενότητες» και «κοινωνικές συμμαχίες» στην βάση των αστικών - δημοκρατίστικων αυταπατών των μικροαστικών στρωμάτων, έχει εγκαταλείψει κάθε πραγματική προσπάθεια για τον αγωνιστικό προσανατολισμό του εργατικού και λαϊκού κινήματος προς την ενεργή σοσιαλιστική ανατροπή, με την εφαρμογή των λενινικών ενιαιομετωπικών πολιτικών, και καταφεύγει σε αδιέξοδες και σεχταριστικές πολιτικές για την δική της προσαρμογή στις εκάστοτε «λαϊκές» διαθέσεις και αυταπάτες.

Έτσι, ακόμα και μέσα σε αυτή την «θερμή» ευνοϊκή συγκυρία των αγροτικών κινητοποιήσεων, η ηγεσία του ΚΚΕ, με την αλλοπρόσαλλη και ακανόνιστη πολιτική της, ακολουθούσε αντί να προσπαθεί να οδηγήσει τους αγανακτισμένους αγρότες. Την μια υποστήριζε την θέση για «μηδενική βάση» των συζητήσεων, την άλλη υποστήριζε τον «διάλογο» με τον πρωθυπουργό και στο τέλος υιοθετούσε την «κλιμάκωση» των αγροτικών κινητοποιήσεων με την διάλυση των μπλόκων και την συνέχιση του αγώνα με τον… εορτασμό του Κιλελέρ!

Οι δυναμικές αγροτικές κινητοποιήσεις έδειξαν, για μια φορά ακόμα, ότι οι αγώνες κάθε λαϊκού μικροαστικού εκμεταλλευόμενου στρώματος, που λιανίζεται από την καπιταλιστική κρίση και τις αντιλαϊκές κυβερνητικές πολιτικές, δεν μπορεί να αποδώσει ουσιαστικά και διαρκή αποτελέσματα, αν δεν συνδεθεί έμπρακτα με τους αγώνες και τις κατευθύνσεις του εργατικού κινήματος.

Η πιο ουσιαστική και αναγκαία βοήθεια που μπορεί να προσφερθεί αντικειμενικά στην φτωχή μικρομεσαία αγροτιά και σε κάθε άλλο λαϊκό στρώμα των μικροεπαγγελματιών της πόλης, μαζί με την υποστήριξη και  την ενίσχυση των αγώνων τους, είναι η πάλη για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, η αντιμετώπιση της διάσπασης και της ανοργανωσιάς του και κυρίως η προώθηση και η οργάνωση του αναγκαίου Ενιαίου Εργατικού Μετώπου Πάλης. Είναι η συνεχής προσπάθεια για την αναγκαία στενή αγωνιστική σύνδεσή τους.

 

Σταθάτος Χ.

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 06 Μάρτιος 2016 07:42
 
 

Τελευταίο έντυπο φύλλο...

Κατεβάστε εδώ το τελευταίο έντυπο φύλλο της Εργατικής Δημοκρατίας σε PDF

Ειδικές εκδόσεις...

Συνδεδεμένοι...

Έχουμε 7 επισκέπτες συνδεδεμένους