Home Εργατικό Κίνημα Η 1η Νοέμβρη Απαρχή νέων εργατικων αγώνων

Προτείνουμε να διαβάστε...


Οι βάσεις του διαλεχτικού και ιστορικού υλισμού

Από τον πρόλογο στην "Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας (1859)

 



Ν. Λένιν

Για την

Αστική "Δημοκρατία" και

την Εργατική Δημοκρατία

*  *  *

Ο Αριστερισμός

Παιδική Αρρώστια

του Κομμουνισμού

Κεφ. ΙΙ - ΙΙΙ - IV

Κεφ. ΙΧ (Αποσπ.)


Λ. Τρότσκι

Τι είναι η Διαρκής Επανάσταση;

Βασικές Αρχές

* * *

Σταλινισμός και Μπολσεβικισμός

Ολόκληρη η σπουδαία μπροσούρα του Λ. Τρότσκι

* * *

Τι είναι Εθνικοσοσιαλισμός;

του Λ. Τρότσκι (1933)

* * *

"Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο

Ενάντια στο φασισμό"

του Λ. Τρότσκι (1931)

* * *

"Ο ιστορικός ρόλος

του φασισμού

είναι να συντρίβει

την εργατική τάξη..."

Λ.Τρότσκι

* * *

Ομιλία του Λ. Τρότσκι

για την Ρώσικη

Οκτωβριανή Επανάσταση 1917

(Κοπεγχάγη 27/11/1932)

* * *

Ιστορία της Ρώσικης Επανάστασης

Πρόλογος Α΄ Τόμου

Εισαγωγή Β΄ Τόμου


 

Π. Πουλιόπουλος

Τα Λαϊκά Μέτωπα και η Προλεταριακή πολιτική (Ιούν.1937)

*  *  *

"Χτυπάμε μαζί προχωράμε χωριστά"

*  *  *

Η Οργάνωση του Κινήματος των ανέργων (Δεκ. 1931)

*  *  *

Γιια την Διαρκή Επανάσταση (Από το "Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;" (1934))

*  *  *

"Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;"

Ολόκληρο το βιβλίο σε PDF


*  *  *

Τρότσκι: Ένας μεγάλος θεωρητικός του μαρξισμού (πρωτοδημ/νο 21/8/1941)

*  *  *

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (1931)

*  *  *

ΒΑΣΙΛΕΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ (1935)

*  *  *

ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ "ΥΠΟΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ"

ΜΑΡΞΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ - Α΄ Μέρος


Για την Κυβέρνηση Εργατών και φτωχών αγροτών

Κείμενα του Λ. Τρότσκι και του Π. Πουλιόπουλου

Κείμενο - Πρόλογος της "Εργατικής Δημοκρατίας


Για το επαναστατικό πρόγραμμα της εργατικής εξουσίας

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

της Σ.Ε. της Ε.Δ.

 

Ν. Λένιν
Το πρόγραμμα του μπολσεβίκικου κόμματος (1917)

 

Π. Πουλιόπουλος

Τι θα κάνουν οι κομμουνιστές όταν πάρουν την εξουσία στην Ελλάδα (1934)

 

Λ. Τρότσκι

Το Μεταβαικό πρόγραμμα της 4ης Διεθνούς (1939)



Συνεχίζουμε τον αγώνα μας:

  • Για την εργατοδημοκρατική επαναστατική ανασύνταξη του εργατικού μας κινήματος
  • Για το Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο Ταξικής Πάλης
  • Για την συγκρότηση της αναγκαίας επαναστατικής μαρξιστικής οργάνωσης της προλεταριακής πρωτοπορίας.
  • Για την συντριβή του Μαύρου Μετώπου της ντόπιας και της ξένης κεφαλαιοκρατικής ολιγαρχίας.
  • Για την διαγραφή ολόκληρου του δημόσιου χρέους. Για την διάλυση της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας που έχει τον ψεύτικο τίτλο της «Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για την κοινωνικοποίηση, χωρίς καμιά αποζημίωση, όλων των τραπεζών και όλων των μεγάλων παραγωγικών μονάδων. Για τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας κάτω από την διεύθυνση των εργατικών συμβουλίων.
  • Για την εγκαθίδρυση επαναστατικής κυβέρνησης εργατών και φτωχών αγροτών.
  • Για την νίκη του σοσιαλισμού και της εργατικής δημοκρατίας, την εξουσία των εργατικών συμβουλίων.
  • Για τις Σοσιαλιστικές Ενωμένες Πολιτείες ολόκληρης της Ευρώπης.

Εισαγωγή χρηστών/μελών ΕΔ



Η 1η Νοέμβρη Απαρχή νέων εργατικων αγώνων PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Ergatiki Dimokratia   
Κυριακή, 09 Νοέμβριος 2014 09:55

 

ΤΟ ΜΑΖΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ 1ης ΝΟΕΜΒΡΗ

ΑΠΑΡΧΗ ΝΕΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

 

Το Σάββατο 1 του Νοέμβρη, όλα τα λεγόμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Μ.Μ.Ε.) είχαν στείλει κάμερες και ρεπόρτερ στην πλατεία Συντάγματος και στους γύρω κεντρικούς δρόμους, για να παρακολουθήσουν και να καταγράψουν το πανελλαδικό εργατο – λαϊκό συλλαλητήριο, που είχε ανακοινωθεί πριν από καιρό από το ΠΑΜΕ και άλλες οργανώσεις που ανήκουν στο Κ.Κ.Ε.

Όμως, τόσο τα κανάλια όσο και οι εφημερίδες, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, κράτησαν τελικά για τον εαυτό τους όσα είδαν και άκουσαν εκεί οι έμπειροι ανταποκριτές τους. Ακολουθώντας πιστά τις «δημοκρατικές» οδηγίες των μεγάλων αφεντικών του κεφαλαίου και της κυβέρνησής τους, παρασιώπησαν εντελώς το γεγονός ή το προσπέρασαν στα γρήγορα με μια σύντομη αναφορά στην πραγματοποίησή του και στις δηλώσεις του Γ.Γ. του ΚΚΕ (βλέπε το σχετικό ρεπορτάζ στον «Ριζοσπάστη» 2 και 4 Νοέμβρη).

Με άλλα λόγια, οι στυλοβάτες της καπιταλιστικής δημοκρατίας, φρόντισαν να κρύψουν από τον πολύ κόσμο μια πολύ δυσάρεστη γι’ αυτούς πραγματικότητα. Όπως ακριβώς κάνουν με κάθε αλήθεια που τους καίει. Δεν έδειξαν λοιπόν κανένα τηλεοπτικό πλάνο και δεν έγραψαν σχεδόν τίποτε για την τεράστια και μαχητική συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων, γυναικών, νέων και άλλων εκμεταλλευομένων, στο συγκεκριμένο αυτό συλλαλητήριο που συνδιοργανώθηκε από την συνδικαλιστική παράταξη του ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ, και πολλές άλλες εργατικές και λαϊκές οργανώσεις, απ’  όλη τη χώρα.

Ομολόγησαν έτσι την ταραχή που τους κυρίεψε σαν αντίκρισαν τον οργισμένο εργατο – λαϊκό χείμαρρο να κατακλύζει το κέντρο της Αθήνας, με τα λάβαρα του ΠΑΜΕ, μαζί με κόκκινες εργατικές σημαίες. Και πέτυχαν το αντίθετο απ’  αυτό που επιδίωξαν: ο εργατόκοσμος, που δεν μπόρεσε να πάρει μέρος σ’  αυτή την κινητοποίηση, μάντεψε την αλήθεια που του έκρυψαν και με τα μάτια της οργισμένης φαντασίας του είδε ένα ακόμα μεγαλύτερο συλλαλητήριο απ’  αυτό που έγινε. Είδε το συλλαλητήριο που ήθελε να δει!

Ήταν πικρή, πολύ πικρή, η αλήθεια που αναδείχτηκε απ’  αυτό το πραγματικά μαζικό, ογκώδες, συλλαλητήριο. Μια αλήθεια που δεν μπορούσαν να την ξεστομίσουν τα τσιράκια και τα όργανα της κεφαλαιοκρατικής εξουσίας. Κι έκαναν ό, τι μπορούσαν για να την θάψουν στα γρήγορα. Γιατί μια μαζική πανελλαδική κινητοποίηση σαν κι αυτή, δεν φανέρωσε μονάχα το ταξικό μίσος και την οργή του εκμεταλλευόμενου λαού, που επί έξι χρόνια πληρώνει την κρίση και την ρεμούλα του σαπισμένου καπιταλισμού. Αλλά απέδειξε επίσης και την αγωνιστική διάθεση που υπάρχει και αναπτύσσεται ξανά στις γραμμές των απογοητευμένων εργατών, των νέων και όλων των χτυπημένων από την ληστρική επίθεση των ντόπιων και των ξένων ξεζουμιστών, που θησαυρίζουν.

Χωρίς αμφιβολία, ήταν η αγωνιστική θέληση και η πίεση του αγανακτισμένου εργατόκοσμου που έσπρωξε κι έβαλε σε κίνηση τους δυσκίνητους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς των οργανώσεων που αποφάσισαν επιτέλους να προχωρήσουν στην διοργάνωση του συλλαλητηρίου. Αν οι μάζες των εργαζομένων δεν έχουν διάθεση να παλέψουν, καμιά οργάνωση δεν μπορεί να τις ξεσηκώσει τεχνητά και να τις κινητοποιήσει σ’  ένα μαζικό συλλαλητήριο σαν κι αυτό της 1ης Νοέμβρη! Τα λαγωνικά της εκμεταλλεύτριας άρχουσας τάξης, με την εμπειρία που διαθέτουν, οσμίστηκαν έγκαιρα αυτή την πραγματικότητα. Και γι’ αυτό αποφάσισαν να μην πούνε τίποτα, να σωπάσουν, σαν να μην έγινε τίποτε σοβαρό!

Μα ο εργατόκοσμος, που πήρε μέρος στο μαζικό συλλαλητήριο, και οι πρωτοπόροι αγωνιστές της εργατικής τάξης και της νεολαίας, σ’  ολόκληρη τη χώρα, ξέρουν καλά τι ακριβώς συνέβηκε. Όπως επίσης γνωρίζουν, το ίδιο καλά, πόσο λυσσασμένη προσπάθεια είχαν κάνει οι εργατοπατερικοί μηχανισμοί της ταξικής συνεργασίας και της υποταγής, να αποδυναμώσουν την διοργάνωση του συλλαλητηρίου, διαδίδοντας επίμονα ότι ήταν, δήθεν, «κομματικό συλλαλητήριο του Κ.Κ.Ε.».

Έσπασαν όμως τα μούτρα τους, η ψευδολόγα προπαγάνδα τους κατέρρευσε. Η ενωτική αγωνιστική θέληση του αγανακτισμένου εργατόκοσμου, ανάγκασε την ηγεσία του ΠΑΜΕ να εγκαταλείψει την προηγούμενη σεχταριστική ταχτική της και να επιδιώξει ενιαιομετωπική σύμπραξη με έναν σημαντικό αριθμό εργατικών οργανώσεων (πάνω από 100) που δεν ανήκουν στο ΠΑΜΕ και δεν συμφωνούν με την πολιτική του Κ.Κ.Ε.!

Η υποχώρηση αυτή της ηγεσίας του ΠΑΜΕ, στις ενωτικές αγωνιστικές πιέσεις της βάσης του, έφερε την μεγάλη επιτυχία του εργατο – λαϊκού συλλαλητηρίου της 1ης Νοέμβρη.

Ωστόσο, αυτό ήταν μόνο ένα πρώτο (και διστακτικό) βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Προς την κατεύθυνση υιοθέτησης της γνήσιας λενινικής ενωτικής ταχτικής του Ενιαίου Προλεταριακού Μετώπου Ταξικής Πάλης.

Η ηγεσία και όλοι οι αγωνιστές του ΠΑΜΕ, του Κ.Κ.Ε. και της ΚΝΕ, οφείλουν τώρα να αντλήσουν τα διδάγματά τους. Η λενινική ταχτική του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου, η ταχτική που εφάρμοζε το κόμμα των μπολσεβίκων, (βλέπε τις θέσεις του 3ου και του 4ου συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς), είναι η μόνη ταχτική που μπορεί να απογυμνώσει και να απομονώσει όλες τις εργατοκαπηλικές κλίκες, όλους τους πράκτορες του κεφαλαίου και να οδηγήσει το εργατικό κίνημα στο δρόμο της ταξικής ανασύνταξης, τον δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Χωρίς την οικοδόμηση του Ενιαίου Εργατικού Μετώπου, χωρίς την ανάδειξη της εργατικής τάξης σε ηγέτιδα επαναστατική δύναμη, κάθε σκέψη και προσπάθεια για τεχνητές ευρύτερες «Λαϊκές Συμμαχίες» και «Λαϊκές Εξουσίες» αποπροσανατολίζουν το εργατικό κίνημα και προετοιμάζουν νέες ήττες, όπως εκείνη του 1944-45. Οι πολιτικές του λεγόμενου «Λαϊκού Μετώπου», σε όλες τις παραλλαγές του, έχουν χαντακώσει το κίνημα του προλεταριάτου και του κομμουνισμού σ’ ολόκληρο την υφήλιο. Οι τεχνητές κατασκευές της «Λαϊκής Συμμαχίας» πρέπει τώρα να δώσουν την θέση τους στην πάλη για την Εργατική Συμμαχία, το πανίσχυρο ταξικό Ενιαίο Μέτωπο ολόκληρου του προλεταριάτου, ενάντια στην επίθεση του παρακμασμένου καπιταλισμού. Η κομμουνιστική πρωτοπορία πρέπει να βαδίσει αταλάντευτα στο δρόμο του λενινικού μπολσεβικισμού, τον δρόμο του νικηφόρου κόκκινου Οκτώβρη.

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 09 Νοέμβριος 2014 10:05
 
 

Τελευταίο έντυπο φύλλο...

Κατεβάστε εδώ το τελευταίο έντυπο φύλλο της Εργατικής Δημοκρατίας σε PDF

Ειδικές εκδόσεις...

Συνδεδεμένοι...

Έχουμε 34 επισκέπτες συνδεδεμένους