Home Οικονομία Κρίση, ευρώ και δραχμή

Προτείνουμε να διαβάστε...


Οι βάσεις του διαλεχτικού και ιστορικού υλισμού

Από τον πρόλογο στην "Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας (1859)

 



Ν. Λένιν

Για την

Αστική "Δημοκρατία" και

την Εργατική Δημοκρατία

*  *  *

Ο Αριστερισμός

Παιδική Αρρώστια

του Κομμουνισμού

Κεφ. ΙΙ - ΙΙΙ - IV

Κεφ. ΙΧ (Αποσπ.)


Λ. Τρότσκι

Τι είναι η Διαρκής Επανάσταση;

Βασικές Αρχές

* * *

Σταλινισμός και Μπολσεβικισμός

Ολόκληρη η σπουδαία μπροσούρα του Λ. Τρότσκι

* * *

Τι είναι Εθνικοσοσιαλισμός;

του Λ. Τρότσκι (1933)

* * *

"Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο

Ενάντια στο φασισμό"

του Λ. Τρότσκι (1931)

* * *

"Ο ιστορικός ρόλος

του φασισμού

είναι να συντρίβει

την εργατική τάξη..."

Λ.Τρότσκι

* * *

Ομιλία του Λ. Τρότσκι

για την Ρώσικη

Οκτωβριανή Επανάσταση 1917

(Κοπεγχάγη 27/11/1932)

* * *

Ιστορία της Ρώσικης Επανάστασης

Πρόλογος Α΄ Τόμου

Εισαγωγή Β΄ Τόμου


 

Π. Πουλιόπουλος

Τα Λαϊκά Μέτωπα και η Προλεταριακή πολιτική (Ιούν.1937)

*  *  *

"Χτυπάμε μαζί προχωράμε χωριστά"

*  *  *

Η Οργάνωση του Κινήματος των ανέργων (Δεκ. 1931)

*  *  *

Γιια την Διαρκή Επανάσταση (Από το "Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;" (1934))

*  *  *

"Δημοκρατική ή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ελλάδα;"

Ολόκληρο το βιβλίο σε PDF


*  *  *

Τρότσκι: Ένας μεγάλος θεωρητικός του μαρξισμού (πρωτοδημ/νο 21/8/1941)

*  *  *

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (1931)

*  *  *

ΒΑΣΙΛΕΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ (1935)

*  *  *

ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ "ΥΠΟΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ"

ΜΑΡΞΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ - Α΄ Μέρος


Για την Κυβέρνηση Εργατών και φτωχών αγροτών

Κείμενα του Λ. Τρότσκι και του Π. Πουλιόπουλου

Κείμενο - Πρόλογος της "Εργατικής Δημοκρατίας


Για το επαναστατικό πρόγραμμα της εργατικής εξουσίας

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

της Σ.Ε. της Ε.Δ.

 

Ν. Λένιν
Το πρόγραμμα του μπολσεβίκικου κόμματος (1917)

 

Π. Πουλιόπουλος

Τι θα κάνουν οι κομμουνιστές όταν πάρουν την εξουσία στην Ελλάδα (1934)

 

Λ. Τρότσκι

Το Μεταβαικό πρόγραμμα της 4ης Διεθνούς (1939)



Συνεχίζουμε τον αγώνα μας:

  • Για την εργατοδημοκρατική επαναστατική ανασύνταξη του εργατικού μας κινήματος
  • Για το Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο Ταξικής Πάλης
  • Για την συγκρότηση της αναγκαίας επαναστατικής μαρξιστικής οργάνωσης της προλεταριακής πρωτοπορίας.
  • Για την συντριβή του Μαύρου Μετώπου της ντόπιας και της ξένης κεφαλαιοκρατικής ολιγαρχίας.
  • Για την διαγραφή ολόκληρου του δημόσιου χρέους. Για την διάλυση της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας που έχει τον ψεύτικο τίτλο της «Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για την κοινωνικοποίηση, χωρίς καμιά αποζημίωση, όλων των τραπεζών και όλων των μεγάλων παραγωγικών μονάδων. Για τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας κάτω από την διεύθυνση των εργατικών συμβουλίων.
  • Για την εγκαθίδρυση επαναστατικής κυβέρνησης εργατών και φτωχών αγροτών.
  • Για την νίκη του σοσιαλισμού και της εργατικής δημοκρατίας, την εξουσία των εργατικών συμβουλίων.
  • Για τις Σοσιαλιστικές Ενωμένες Πολιτείες ολόκληρης της Ευρώπης.

Εισαγωγή χρηστών/μελών ΕΔ



Κρίση, ευρώ και δραχμή PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Ergatiki Dimokratia   
Πέμπτη, 05 Ιανουάριος 2012 12:25

Κρίση, ευρώ και δραχμή

Συντεταγμένη καταστροφολογία...

«Επιστροφή στη δραχμή θα ισοδυναμεί, στην πρώτη κρίσιμη φάση, με επάνοδο στη δεκαετία του ΄50» και στην περίπτωση αυτή «θα βιώσουμε ένα εφιαλτικό σενάριο» δήλωσε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Προβόπουλος Γιώργος, σε συνέντευξή του για τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. (Καθημερινή 31/12/2011).
Στο ίδιο πνεύμα, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, Ράπανος Βασίλης, μιλώντας προς το Χρηματιστήριο Αθηνών και «εκφράζοντας την αγωνία του επιχειρηματικού κόσμου» «προειδοποίησε» ότι «εάν η Ελλάδα τεθεί εκτός ευρώ, θα γυρίσει πίσω μία 25ετία». Ενώ ο γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ, Στουρνάρας Γιάννης, σε συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό είπε ότι «το ενδεχόμενο επιστροφής της χώρας στη δραχμή θα μας έφερνε 50 χρόνια πίσω» και ότι «η Ελλάδα θα σταματήσει να λειτουργεί».  Στο ίδιο πλαίσιο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Καψής Παντελής, χαρακτήρισε «οπισθοδρόμηση την φυγή της Ελλάδος από το ευρωπαϊκό νόμισμα. (www.imerisia.gr -3/01/2012).
Τι έγινε και ξαφνικά, όλα αυτά  τα κυβερνητικά και τραπεζικά στελέχη (μαζί με πολλά άλλα ακόμα), τα συνήθως «καθησυχαστικά» για την πορεία της κρίσης του καθεστώτος, ξέσπασαν συντονισμένα σε ένα τέτοιο μπαράζ «καταστροφολογίας» και πλειοδοσίας στις δεκαετίες οπισθοδρόμησης;
Πιστεύουμε ότι είναι φανερό. Όλοι αυτοί, που οι ίδιοι είναι και βασικοί συντελεστές της καταστροφικής πορείας που βιώνουν οι εκμεταλλευόμενοι και ολόκληρη η χώρα, θυμήθηκαν, συντονισμένα και συντεταγμένα, το «ενδεχόμενο οπισθοδρόμησης επιστροφής στη δραχμή» μόνο και μόνο για να προετοιμάσουν, μέσω της τρομοκράτησης και της καταστροφολογίας, σαν «δικαιολογημένα», «αναγκαία»και «απαραίτητα» τα νέα πιο απάνθρωπα και πιο εξαθλιωτικά μέτρα που ετοιμάζονται να παρθούν από κυβέρνηση και τρόικα. Νέα πιο σκληρά αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα για παραπέρα μείωση των μισθών, των συντάξεων, των ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων  και μεγαλύτερης φοροληστείας των λαϊκών εισοδημάτων Αυτά που, λίγες ώρες και μέρες πριν, οι υπουργοί, δήλωναν ότι δεν θα έπαιρναν!

και παράπλευρες ομολογίες...

Όμως, παρ΄ ότι η συντονισμένη αυτή καταστροφολογία καθεστωτικών στελεχών καθοδηγείται από την πολιτική ανάγκη τρομοκράτησης της «κοινής γνώμης», στην πραγματικότητα, εμπεριέχει, θελημένα ή όχι, και μια παράπλευρη ομολογία. Φέρνει στην επιφάνεια το ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή. Ενδεχόμενο που, μέχρι τώρα και με κάθε τρόπο, -υποστηρίζοντας την «ορθότητα» και την «αποδοτικότητα» της καταστροφικής αντεργατικής πολιτικής τους- τα επιτελεία του αστικού καθεστώτος αρνιόνταν και απέκλειαν.
Τώρα πια, υποχρεωμένοι από το βάθεμα της κρίσης του καπιταλισμού και το μεγάλωμα των αδιεξόδων του ιμπεριαλιστικού μηχανισμού της «Ευρωπαϊκής Ένωσης», μιλάνε ανοιχτά για το «ενδεχόμενο» αυτό, που μάλιστα «κρίνεται ως το Μάρτιο», έστω και αν το κάνουν για συγκεκριμένο τρομοκρατικό πολιτικό σκοπό.
Ενδεχόμενο που από καιρό τώρα συζητιέται από τους αστούς οικονομολόγους διεθνών οργανισμών και απασχολεί έντονα τα επιτελεία της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας της «Ευρωπαϊκής Ένωσης» είτε σαν «αναγκαίο μέτρο» που πρέπει να αποφασιστεί είτε σαν «απειλή» με βαριές συνέπειες που πρέπει να αποφευχθεί.

Το «εφιαλτικό σενάριο» συμβαίνει από τώρα

Στην προσπάθειά τους να σπείρουν όσο περισσότερο φόβο μπορούν, ο Γ. Προβόπουλος και τα υπόλοιπα τραπεζικά και κυβερνητικά επιτελικά στελέχη του καθεστώτος, περιγράφουν με τα πιο μελανά χρώματα τις συνέπειες που θα έχει η επιστροφή στη δραχμή.
Ξεχνούν όμως να πουν, τα καλά αυτά στελέχη, ότι οι εφιαλτικές συνέπειες που περιγράφουν ως μέλλον της επιστροφής στη δραχμή, για τις εκμεταλλευόμενες μάζες είναι ήδη παρούσες  και με το ευρώ!
Με μια ύφεση 5,5%, που συμπληρώνει ήδη 4 χρόνια και συνεχίζει ακάθεκτη. Με τον παραγωγικό μηχανισμό της οικονομίας (στα χέρια των κεφαλαιοκρατών) να «πλεονάζει», να αδρανοποιείται, να εξαρθρώνεται και να καταστρέφεται για χάρη εξασφάλισης ικανοποιητικότερων ποσοστών κέρδους. Με το εμπόριο να πνίγεται στα υπερπαραχθέντα εμπορεύματα που οι μάζες των εκμεταλλευόμενων, αδυνατούν, λόγω φτώχειας, να καταναλώσουν. Με την ανεργία να ξεπερνάει τα 1.000.000 άτομα. Με συνεχείς μειώσεις και απαξιώσεις των εργατικών ημερομισθίων, μισθών και συντάξεων. Με διάλυση των ασφαλιστικών και κοινωνικών εργατικών δικαιωμάτων. Με επιβολή εργασιακού μεσαίωνα. Με ατέλειωτη φοροληστεία σε βάρος των λαϊκών εισοδημάτων. Με καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και όλων των εκμεταλλευομένων. Με άπλωμα της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Με όλα δηλαδή τα συμπτώματα μια όλο και βαθύτερης καπιταλιστικής κρίσης και αποσύνθεσης, συνεχώς επιδεινούμενης που σαρώνουν την χώρα και εξαθλιώνουν τους εργαζόμενους.
Στο φως αυτής της άθλιας καπιταλιστικής πραγματικότητας, οι αναφορές του διοικητή της Τράπεζας Ελλάδας (στο «ΒΗΜΑ»  1/1/2012)για «τα μεγάλα οφέλη που απεκόμισε η χώρα από τη συμμετοχή στη ζώνη του ευρώ» ακούγονται μόνο σαν κοροϊδία.

Η κρίση εκφράζει την αποσύνθεση και το αδιέξοδο του καπιταλισμού

Αλλά ας υποθέσουμε, ότι τα αστικά επιτελεία, θα καταφέρουν, με κάποιο μαγικό τρόπο, να αποτρέψουν την ήδη δρομολογημένη, έξοδο της χώρας από το ευρώ και την επιστροφή της στη δραχμή. Και επί πλέον, πάλι με κάποιο άλλο ισχυρότερο μαγικό, θα σταματήσουν την πορεία προς την διάλυση ολόκληρης της αποκαλούμενης «Ευρωπαϊκής Ένωσης» και του ευρώ. Αλλά, και τότε, το μέλλον της χώρας και των εκμεταλλευομένων θα είναι αυτό που ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας και οι άλλοι περιγράφουν ως συνέπειες επιστροφής στην δραχμή.
Η βαθιά κρίση και η αποσύνθεση που χαρακτηρίζει τον ευρωπαϊκό αλλά και τον παγκόσμιο καπιταλισμό, βρίσκεται στην βάση και τα θεμέλια της κρίσης που μαστίζει το σύνολο των χωρών της «Ευρωπαϊκή Ένωση» και το νόμισμά της. Ότι μαγικά ξόρκια κι αν χρησιμοποιήσουν, όχι μόνο τα επιτελεία του ελληνικού καπιταλισμού αλλά και του κόσμου ολόκληρου, με το ευρώ ή χωρίς αυτό, η δομική κρίση που απορρέει από τα ίδια τα θεμέλια της λειτουργίας του ξεπερασμένου ιστορικά καπιταλιστικού συστήματος, θα οδηγεί την κάθε χώρα χωριστά και ολόκληρο τον κόσμο μαζί από καταστροφή σε καταστροφή, εξασφαλίζοντας ατέλειωτη φτώχεια ανεργία και εξαθλίωση για τις εκμεταλλευόμενες μάζες.
Η εξαναγκαστική εγκατάλειψη του ευρώ από τον ελληνικό καπιταλισμό και η επιστροφή του σε εθνικό νόμισμα, οπωσδήποτε θα επιταχύνει και θα βαθύνει την κρίση του. Και θα τον οδηγήσει πιο γρήγορα σε δρόμους που, όμως, έτσι κι αλλιώς, με διαφορετικούς ίσως ρυθμούς, θα οδηγηθεί και με το ευρώ.
Η πηγή της κρίσης δεν είναι τα νομίσματα. Η νομισματική κρίση δεν είναι παρά ένα σύμπτωμα. Οι αιτίες της πηγάζουν από την δομή του καπιταλιστικού συστήματος και την αποσυνθετική λειτουργία του. Από την ιμπεριαλιστική του παρακμή. Από την βαθιά ανισομέρεια και τις άγριες αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν τα μέρη του και το σύνολό του. Από την αξεπέραστη αντίθεση των αστικών παραγωγικών σχέσεων -της ατομικής ιδιοκτησίας και των εθνικών συνόρων- με το μέγεθος των υπεραναπτυγμένων παραγωγικών δυνάμεων.
Η ιστορική παρακμή και η ανικανότητά του να κρατήσει σε λειτουργία και να αναπτύξει παραπέρα τα μέσα παραγωγής, όπως το απαιτούν οι ανάγκες της κοινωνίας, καλλιεργεί όλο και περισσότερη φτώχεια και εξαθλίωση, οδηγεί σε αλλεπάλληλες κρίσεις και καταστροφές. Ακόμα κι όταν πάνω στις καταστροφές των υφέσεων φυτρώνουν κάποιες οικονομικές ανακάμψεις, αυτές είναι εντελώς αναιμικές και σύντομες, που, χωρίς να αναπληρώνουν τις απώλειες, προετοιμάζουν τους όρους για νέες βαθύτερες υφέσεις.
Τέτοια είναι η κρίση που μαστίζει το σύνολο των χωρών της «Ευρωπαϊκή Ένωση» και το νόμισμά της. Ότι μαγικά ξόρκια κι αν χρησιμοποιήσουν, όχι μόνο τα επιτελεία του ελληνικού καπιταλισμού αλλά και του κόσμου ολόκληρου, με το ευρώ ή χωρίς αυτό, δεν μπορούν να την σταματήσουν.

Υπάρχει λύση. Η εργατική – σοσιαλιστική

Οι καταστροφικές περιγραφές των τραπεζιτών και των άλλων καθεστωτικών επιτελαρχών θα ωχριούν μπροστά σ΄ αυτά που πραγματικά θα υποστεί η οικονομία, οι εργαζόμενοι και ολόκληρη η κοινωνία όσο παραμένουν μέσα στις σάπιες καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και υπό το καθεστώς της αστικής εξουσίας. Είτε με το ένα είτε με το άλλο νόμισμα, είτε με την δραχμή είτε με το ευρώ.
Η σημερινή πραγματικότητα της επιδεινούμενης καπιταλιστικής κρίσης σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και με τις συγκεκριμένες διεθνείς οικονομικές και πολιτικές αλληλεξαρτήσεις, ρήξεις και αντιθέσεις, απαιτεί την Συγκρότηση μια κυβέρνησης των εργατών και των φτωχών αγροτών, που, βασισμένοι στις οργανώσεις της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζομένων, θα προχωρήσει άμεσα:

 

  • Στην άμεση έξοδο της χώρας από τον ληστρικό ιμπεριαλιστικό μηχανισμό της αποκαλούμενης «Ευρωπαϊκής Ένωσης» και το ευρώ, την σταθερή πάλη για την πλήρη διάλυσή της και την ανάπτυξη διεθνιστικού οργανωμένου αγώνα για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης.

  • Στην άμεση μονομερή διαγραφή όλου του δημόσιου χρέους προς τους κεφαλαιοκράτες τις τράπεζες τους οργανισμούς και τα ιδρύματα τους.

  • Στην εθνικοποίηση όλου του χρηματοοικονομικού τραπεζικού συστήματος χωρίς καμιά αποζημίωση και την ύπαρξη μιας μόνο Κεντρικής κρατικής Τράπεζας.

  • Στην εθνικοποίηση χωρίς καμιά αποζημίωση όλων των βασικών μονάδων παραγωγής και υπηρεσιών, όπως και κάθε επιχείρησης που σταματά την λειτουργία της. Την επιβολή του εργατικού ελέγχου.

  • Στον κεντρικό σχεδιασμό της παραγωγής και του συνόλου της οικονομικής λειτουργίας με βάση τις ανάγκες των εργαζομένων και της κοινωνίας.
  • Στην διάλυση του κρατικού μηχανισμού της άρχουσας τάξης και την οικοδόμηση της κρατικής εργατικής εξουσίας που θα βασίζεται στην συμμετοχή και την διοίκηση των ίδιων των εργαζομένων μέσω των εργατοδημοκρατικών Συμβουλίων (Σοβιέτ).


Με τέτοια μέτρα που θα απαλλάξουν την κοινωνία από την καταλήστευση και κατασπατάληση των πόρων της από τους εκμεταλλευτές και την καταστροφική κρίση του συστήματός της, μπορεί να αποτραπεί η πορεία προς την εξαθλίωση των εργαζομένων και να ανοίξει πραγματικά ο δρόμος προς μια ανθρώπινη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, ανεργία φτώχεια και στερήσεις, προς μια σοσιαλιστική κοινωνία.

 



 

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 25 Ιανουάριος 2012 22:04
 
 

Τελευταίο έντυπο φύλλο...

Κατεβάστε εδώ το τελευταίο έντυπο φύλλο της Εργατικής Δημοκρατίας σε PDF

Ειδικές εκδόσεις...

Συνδεδεμένοι...

Έχουμε 66 επισκέπτες συνδεδεμένους